Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ''ΑΙ ΜΩΡΑΙ ΠΑΡΘΕΝΑΙ''

 

          Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ‘’ΑΙ ΜΩΡΑΙ ΠΑΡΘΕΝΑΙ ’’

                                                   ΩΜΗ  ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

 

 

Ο Μπαμπούλας, την εποχή των παιδικών μου χρόνων, ήταν   πλάσμα, δαίμονας ή καλικάντζαρος, της λαϊκής φαντασίας και παράδοσης και αποτελούσε  φόβητρο για τα άτακτα παιδιά.  Η μορφή του δεν ήταν μία αλλά περισσότερες, ώστε να επιλέγει εκείνη που  τρομάζει περισσότερο.

Ο σύγχρονος όμως Μπαμπούλας, παρουσιάζεται με την ίδια πάντα –ανέκφραστη- μορφή και κραδαίνει απειλητικά την μάχαιρα σε  όσους  δεν  υποτάσσονται στις απαιτήσεις του. Σε εκείνους όμως που  αντιδρούν,  το  διαπραγματεύεται,  με τους δικούς του πάντα  εμπορικούς όρους. Ο κατά τα άλλα απρόβλεπτος και ανέκφραστος νέος Μπαμπούλας, έχει δύο σταθερές [όπως λέγαμε παλιά  στα μαθηματικά].

ΠΡΩΤΗ: Δηλώνει την   απόφασή του να σφετερισθεί  χώρες – μέλη του ΟΗΕ  [Γροιλανδία,  Καναδάς και  Παναμάς], με  την αγορά τους και σε περίπτωση άρνησης, την κατάληψή τους. Και  οι τρεις αρνήθηκαν κάθε μορφή εκβιασμού, επικαλούμενες την κατοχυρωμένη ανεξαρτησία τους και το Διεθνές Δίκιο. Έμειναν όμως ,για την ώρα μόνες, με  ένα περιορισμένο ευχολόγιο, στα πλαίσια του τυπικού  savoir vivre!!!

Εκείνος  δεν  αποδέχεται τις διεθνείς δεσμεύσεις, τις οποίες έχει,   επανειλημμένα, καταπατήσει και προσποιείται ότι δεν τις καταλαβαίνει. Υπάρχει δε και η χειρότερη εκδοχή, να μην τις καταλαβαίνει πραγματικά. Δεν πρέπει να παροράται και η  έκφραση του προσώπου του που θυμίζει εκείνη του Μουσολίνι, μιας αλήστου μνήμης εποχής, όταν  κατέκτησε την μακρινή Αιθιοπία. Στην περίπτωση αυτή το θέμα ξεφεύγει βέβαια  από την προσωπική μου εικοτολογία και ανάγεται στη σφαίρα της επιστήμης, που καλείται να βάλει το χεράκι της, για το καλό όλων αλλά και του ιδίου!!! ‘’Ζητείται ελπίς’’ που έλεγε και ο αείμνηστος Αντώνης Σαμαράκης.

Συνειρμικά τα γεγονότα μας οδηγούν στη γνωστή  παραβολή  των μωρών παρθένων, η οποία στην πολιτική της μεταφορά, καθίσταται  περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρη. Οι σύγχρονες ‘’ μωραί παρθέναι’’,  δεν είναι  πέντε – όπως στην παραβολή -και δεν   ξέχασαν  μόνο το λάδι στο λυχνάρι, που τις άφησε,   κυριολεκτικά και μεταφορικά, εκτός νυμφώνος

 Πέρασε τουλάχιστον ένας χρόνος  από την επανεκλογή του κ. Τράμπ, ο οποίος είχε προϊδεάσει, από την προηγούμενη Προεδρία του,  για τις επεκτατικές αναθεωρητικές του βλέψεις.  Οι Ευρωπαϊκές χώρες , καταλείφθηκαν μάλλον  εξαπίνης  και με πολύ καθυστέρηση εκδήλωσαν ‘’ομοφώνως’’ την αντίδραση τους για   την επαπειλούμενη προσάρτηση της Ευρωπαϊκής Γροιλανδίας. Ακόμα και τώρα, αφού έχουν  αποδεχτεί τους εκβιασμούς Τράμπ  για αύξηση των δασμών και της οικονομικής συμμετοχής στο απισχνασμένο και αμερικανοκρατούμενο ΝΑΤΟ, δείχνουν ότι αφυπνίσθηκαν.

Για μια ακόμα φορά, η κραταιά  Ευρωπαϊκή μας  Ένωση, ακολουθεί  την τακτική των μωρών παρθένων, δίνοντας  την εντύπωση ότι λειτουργεί με τη ρομαντική καρτερία των στίχων του ποιητή Κώστα Ουράνη: ‘’Αν είναι να ’ρθει, θε να ’ρθεί – αλλιώς θα προσπεράσει!…’’. Οψόμεθα!!!

ΔΕΥΤΕΡΗ: Την εμμονική του προσκόλληση σε κάποιους φίλους, με τις ίδιες ακριβώς αναθεωρητικές απόψεις για το Διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Συχνά αλλά  παραπειστικά , προβαίνει  σε  έντεχνες απειλές και προς τους ομόφρονες   του, ενώ σπεύδει να τους καθησυχάσει τηλεφωνικά, για να μη ‘’σεκλετίζονται’’. Οι παραδοσιακές φιλίες  των ΗΠΑ με τις Δυτικές Χώρες, αποτελούν πλέον  φενάκη συγκάλυψης των πραγματικών του προθέσεων. Μοναδική ελπίδα  απομένουν  οι επικείμενες εκλογές για τη Βουλή και τη Γερουσία, με  διαφαινόμενη τη διαφοροποίηση  δυνάμεων, τουλάχιστον στη Βουλή, η οποία ενδεχομένως να τραβήξει λιγάκι, έστω και το χειρόφρενο. Αντώνης

 

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

 

                                 ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΗ ΧΩΡΑΣ

                                                                    ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ

 

 

Ξεκαθαρίζω ότι οι προβλέψεις μου  δεν έχουν  καμιά σχέση με τις προφητείες, αφού αποδέχομαι το ‘’αξίωμα’’   ότι ‘’πας μετά Χριστόν Προφήτης γάιδαρος εστί’’. Για να αποφύγω λοιπόν τα  ενδεχόμενα ‘’γκαρίσματα’’ επέλεξα τη λέξη  προβλέψεις, που   στηρίζονται  στη γνώση, την παρατήρηση και  την  εμπειρία.

Με την ενδεχόμενη εμφάνιση δύο τουλάχιστον νέων Κομμάτων, ενισχύονται οι προβλέψεις μου, χωρίς να αποκλείω προσπάθειες ακόμα και ‘’παράταιρων’’ συνεργασιών. Είναι γνωστό και ελπίζω να ισχύσει και στις επόμενες εκλογές, ότι τους τριακόσιους της Βουλής  επιλέγει με την ψήφο του ο ελληνικός λαός, – έστω και με τη γνωστή αφέλεια, ευπιστία ή κομματικοποίηση.

Οι εκλογές δεν είναι δημοσκοπήσεις αφού η ψήφος επηρεάζει την ίδια μας τη ζωή και συνεπώς προϋποθέτει  κάποια – έστω και ελάχιστη - σκέψη για τα έργα και τις ημέρες εκείνων που έχουν κυβερνήσει τη χώρα. Όσον αφορά τους αποκαλούμενους μικρούς και τους νεοεμφανιζόμενους, θα κριθούν ή θα επανακριθούν με βάση τις προτάσεις τους και  μέχρι σήμερα δεν νομίζω ότι ακουστήκαν σοβαρές και πραγματοποιήσιμες και συνεπώς προβλέπω να ‘’αραιώσουν’’ τα Κόμματα της επόμενης Βουλής. Από  τα υπόλοιπα , δυόμιση περίπου Κόμματα, εξαιρώ το ΚΚΕ, που διαθέτει  τους γνωστούς μηχανισμούς καταμέτρησης και ίσως  συχνά και αιφνιδιαστικά   προσκλητήρια  των οπαδών του!!!  Για τους λοιπούς ‘’μικρομέγαλους’’ ,προβλέπω υποβιβασμό μέχρι και αποκλεισμό τους, όπως θα λέγαμε με ποδοσφαιρικούς όρους, που οι ίδιοι εφαρμόζουν και στην πολιτική τους πρακτική .

Θα μου πείτε πού βασίζω τις προβλέψεις μου και με ποια κριτήρια κάνω τους υπολογισμούς μου. Όσο και αν φαίνεται παράδοξο, οι σκέψεις μου στηρίζονται στους τέως αφελείς και εύπιστους  πολίτες της χώρας, οι οποίοι έπαθαν και έμαθαν και συνεπώς θα αναγκασθούν να ενεργοποιήσουν το  ένστικτο  αυτοσυντήρησης.

Θα ήθελα να πω δυο λόγια για την συμπαθέστατη  δύστυχη μάνα, που έχασε το παιδί της στο  δυστύχημα των Τεμπών και ‘’ εκτίθεται’’ πολιτικά και δημόσια.  Δίνει την εντύπωση ότι, αναζητώντας την παρηγοριά έπεσε ή την έριξαν στη λανθασμένη εκτίμηση ότι θα μπορέσει ίσως να δικαιωθεί με τη συμμετοχή της στην  πολιτική, για να ‘’εκδικηθεί’’ εκείνους που θεωρεί, υπεύθυνους. Υπάρχει όμως κι η εκτίμηση κάποιων άλλων ότι εμπορεύεται τον θάνατο του παιδιού της για την πολιτική της ανέλιξη. Ο καθένας δικαιούται να κρίνει με τα δικά του μέτρα, εκείνους που   υπόκεινται στη δημόσια κριτική.

Εδώ είναι και  το μοιραίο της λάθος , αφού η πολιτική  δεν μπορεί να αποτελεί   πράξη εκδίκησης, όπως δυστυχώς , το κάνουν και πολλοί από τους εν ενεργεία καιροσκόπους. Η πολιτική, ως  τέχνη του εφικτού, προϋποθέτει και άλλες ικανότητες  και εμπειρίες, έχει συγκεκριμένες επιδιώξεις και δεν μπορεί να υπηρετεί οποιεσδήποτε  σκοπιμότητες. Όσοι μέχρι τώρα επιχείρησαν ανάλογες  ενέργειες, απέτυχαν ή παρέμειναν διάττοντες αστέρες και άτομα μιας χρήσης.

Το γινάτι βγάζει μάτι  και φοβάμαι ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να συνοδευτεί και από ‘’μαλλιοτραβήγματα’’. Εκείνοι  που ανέβασαν τα δημοσκοπικά τους ποσοστά με την εργαλειοποίηση του πόνου των γονιών των θυμάτων , δεν θα δεχθούν ασμένως να δώσουν πίσω τα κέρδη τους και να αποδεχθούν το  φυσιολογικό *χάντικαπ  έναντι της ίδιας της μητέρας  ενός θύματος!!!

Μέχρι τις επόμενες εκλογές έχουμε πολύ καιρό και θα συμβούν ενδεχομένως και άλλες , απρόβλεπτες  καταστάσεις. Εγώ κάνω απλά μια εμπειρική και ίσως αφελή εκτίμηση, προειδοποιώ όμως  όσους χρησιμοποιούν ή εκείνους που βομβαρδίζονται καθημερινά με ‘’ έπεα πτερόεντα’’ ,να λάβουν τα  ανάλογα μέτρα τους .  Αντώνης

*Το χάντικαπ  αποτελεί παλιό αθλητικό όρο στα αγωνίσματα του στίβου και σημαίνει τη μειονεκτική  θέση εκκίνησης  έναντι των υπόλοιπων συμμετεχόντων στον ίδιο αγώνα. Αντώνης

 

ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΠΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ''ΑΣΤΕΙΟ''

 

                        ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΠΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ‘’ΑΣΤΕΙΟ’’

 

 

Οι Άγιες ημέρες και οι μεγαλογιορτές πέρασαν και είναι καιρός να ασχοληθούμε πλέον με τα σοβαρά, αρχίζοντας από  μια αρνητική πλευρά της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας της χώρας μας,  την αθυροστομία.  Από τη στιγμή που μπήκαμε στην κανονικότητα και επανακτήσαμε τη διεθνή εκτίμηση και αποδοχή, η αθυροστομία  άρχισε να αποτελεί το κυρίαρχο λεξιλόγιο στην πολιτική μας σκηνή.  Επιτάθηκε δε από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ έγινε, συγκυριακά, Αξιωματική Αντιπολίτευση και επιδιώκει να αναδείξει την  πολιτική της ισχυροποίηση. Στην  προσπάθεια να εξηγήσουμε το φαινόμενο, η   Αξιωματική Αντιπολίτευση  θα αποτελέσει το κύριο αντικείμενο  της σημερινής μας κριτικής. Θα προσπαθήσουμε δε , με τη   μέγιστη  ανθρωπίνως δυνατή αντικειμενικότητα, να  το ερμηνεύσουμε,  με την ελπίδα ότι, αν αναγνωσθεί σωστά, να  μπορεί  να προλάβει τον διαφαινόμενο κατήφορο.

Η τέως Αξιωματική Αντιπολίτευση ,  βλέποντας τις απανωτές της εκλογικές κατρακύλες κατέληξε στην αυτοχειρία και τη φυσική της  διάλυση  ‘’εις τα  εξ ων συνετέθη’’  το δε ΠΑΣΟΚ, αναπάντεχα  κατέλαβε τη θέση της. Έκτοτε, ο συγκυριακός νέος ηγέτης του δεύτερου Κόμματος της Βουλής, όπου βρεθεί και όπου σταθεί , θεωρεί εαυτόν  ως τον μοναδικό εκπρόσωπο των προοδευτικών δυνάμεων , τις οποίες καλεί σε συστράτευση. Προσθέτει δε ότι  «Όλα δείχνουν ότι είναι μονόδρομος η πολιτική αλλαγή. Είναι μονόδρομος η ήττα ενός κλειστού διεφθαρμένου συστήματος που δεν έχει να προσφέρει τίποτα περισσότερο στον ελληνικό λαό παρά μόνο νέα και μεγάλα προβλήματα».

 Είναι και αυτή μια άποψη αλλά μου δημιουργεί την αφελή απορία, γιατί δεν καταθέτει στη Δικαιοσύνη  αυτά  που στοιχειοθετούν την άποψή του, για να σωθεί η χώρα,  γνωρίζοντας ότι  η αποσιώπησή τους  αποτελεί συνενοχή;;;

Μιμείται  τη ρητορική του ιστορικού δημιουργού του Κινήματος, με το περιβόητο ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο και άλλες σχετικές φαιδρότητες. Σκόπιμα όμως παραβλέπει τη σωρεία σκανδάλων που εξέθεσαν τη χώρα διεθνώς. Φαίνεται ότι ξέχασε την ιστορία των πάμπερς, τις υποθέσεις Τσοχαντζόπουλου και  άλλων συντρόφων, που έμειναν εκτός φυλακής λόγω  παραγραφής των αδικημάτων τους.

Αλήθεια ποιος συγκατένευσε και μας ανήγγειλε με διάγγελμα από το Καστελλόριζο, στις 23.4.2010, τα μνημόνια με τις γνωστές συνέπειες;;; Δεν άφησαν δε την ευκαιρία οι  ‘’αντιμνημονιακοί’’ του ΣΥΡΙΖΑ,να  προσθέσουν  και το δικό τους , δίνοντας το τελικό χτύπημα στην ελληνική οικονομία. Αυτές εννοεί ο κ. Ανδρουλάκης προοδευτικές δυνάμεις, που επιδιώκει τη συστράτευση τους;;; Από την αρχαιότητα πίστευαν ότι Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι.

  Φαίνεται ότι η μακρά  παρουσία του  Βουλευτή στην Ευρώπη δεν τον βοήθησε να  απαλλαγεί από τους παραμορφωτικούς κομματικούς φακούς και τις παρωπίδες. Με την  ‘’ταμπέλα’’ του προοδευτικού , επιθυμεί να επαναφέρει τη χώρα στην πρότερη διεθνή της ανυποληψία και απομόνωση!!! Κρίμα στις παχυλές αποδοχές του Ευρωβουλευτή.

‘Έζησα και εγώ στην ίδια χώρα , με πολύ μικρότερες αποδοχές και πολλαπλάσιο διάστημα διαμονής, αλλά -χωρίς οποιεσδήποτε ιδεοληψίες και εμμονές- ανένηψα και ανέβλεψα πλήρως!!!

Για να βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους, με ποιο δικαίωμα μονοπωλείται η αποκλειστικότητα του προοδευτικού, πώς αποκτάται  και τι ακριβώς σηματοδοτεί;;;  Εγώ δηλαδή, που είμαι , ως οφείλω, πολιτικοποιημένος αλλά δεν ανήκω σε κανένα Κόμμα, δεν είμαι προοδευτικός ;;;

Όσον αφορά γενικώς τις εκατέρωθεν αθυροστομίες ,  θεωρώ ότι είναι καιρός να επέμβει αυτεπάγγελτα η Δικαιοσύνη, όπως ορθά κάνει για τους λοιπούς πολίτες, γιατί οι κατέχοντες οποιοδήποτε δημόσιο αξίωμα, δεν προσφέρουν και τα καλύτερα  παραδείγματα για την κοινωνία.

Κλείνω το παρόν με την αυτούσια  ευρεία ερμηνεία, που δίνει η Βικιπαίδεια στην αθυροστομία, μήπως μπορέσω να βοηθήσω τους σύγχρονους  θιασώτες της!!!

‘’Η αθυροστομία ή αθυρογλωττία (< α + θύρα + στόμα), indiscretion, ribaldry, Frechheit· είναι η έλλειψη κάθε μέτρου στη γλώσσα (η αδυναμία συγκράτησης, ο μη περιορισμός και η ακράτεια της γλώσσας), αδιακρισία, αυθάδεια, απρέπεια, ξετσιπωσιά, βωμολοχία, ακατάσχετη φλυαρία (βλ. πίεση ομιλίας).

Ο αθυρόστομος, αφού δεν θέτει φραγμούς στα λόγια του, πολλές φορές μεγαλοποιεί γεγονότα, υπερβάλλει μέσω της φαντασίας του και επομένως ψεύδεται. Έτσι, οι αθυρόστομοι διαπρέπουν στην κατάκριση (βλ. κατάλαλο) και την αισχρολογία (βλ. αδυσώπητο, λαβρόστομο, αναιδή), αφού αγνοούν τη σημασία τής αιδούς και της συστολής. Συχνά, μάλιστα, ο θρασύγλωσσος για να έχει υλικό να ομιλεί, μεταξύ όλων των ανάρμοστων, χρησιμοποιεί και χονδροειδή ή/και αηδή αστεία, ανέκδοτα, κακότεχνες ευτραπελίες, βαρείς χαρακτηρισμούς. Συνέπεια της αθυροστομίας είναι η αχαλίνωτη πολυλογία.’’     Αντώνης

 

 

 

 

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

                              ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

 

Ευρισκόμενος πλέον λίγα-βήματα πριν το νήμα του αγώνα της ζωής, που άρχισε το 1934, πλήρης ημερών και έμπλεος  σπάνιων  εμπειριών,   απείρως περισσότερων  από πολλούς εξ υμών, αισθάνομαι την ανάγκη ότι οφείλω να πω δυο λόγια για όσα συμβαίνουν στις μέρες μας. Δεν θα γίνω κριτής σύγχρονων καταστάσεων με συνταγές της εποχής μου, αφού και ο ίδιος με παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, συμμερίζομαι απόλυτα τον νέο τρόπο ζωής, όσο και αν διαφωνώ με πολλές νέες αντιλήψεις. Η μόνη διαφορά μου με τους νεώτερους , έγκειται στο γεγονός ότι εκείνοι- ειδικοί και μη- μασούν τα λόγια τους, για τους δικούς του ο καθένας λόγους, ενώ εγώ βρυχώμαι!!!  Δεν είμαι σοφός  και αλάθητος,  απλά κατέχω τη σοφία της ζωής και είμαι πια κατασταλαγμένος, διακρίνοντας εύκολα  το λάθος από το σωστό και ‘’δεν  φοβάμαι’’ να το επισημάνω φωναχτά. Αγαπώ ιδιαίτερα και σέβομαι τη γυναίκα με οποιαδήποτε ιδιότητα και κάθε ρόλο που έπαιξε ή παίζει στη ζωή .

Ορκίζομαι ότι [εξ όσων μόνος μου αντιλαμβάνομαι] έχω σώας τας φρένας και θα πω πλήρη την αλήθεια, χωρίς φόβο και πάθος. Γνωρίζω ότι η αλήθεια υπήρξε ανέκαθεν πικρή και δυσάρεστη, αναλαμβάνω όμως την ευθύνη να υποστώ τις όποιες συνέπειες επισύρουν οι δικές μου – αντικειμενικές στο μέτρο του δυνατού- διαπιστώσεις . Εδώ θα  επικαλεσθώ  την επίμονη  αρχαία Φράση ‘’πάταξον μεν, άκουσον δε’’,  του  Θεμιστοκλή προς τον  Ευρυβιάδη για την αντιμετώπιση του περσικού στόλου στη Σαλαμίνα, αντί στον Ισθμό, το 480 π.Χ., που  τελικάδικαιώθηκε!!!

Μέσα στην ίδια ημέρα [χθες], η τηλεόραση πρόβαλε τρεις εκπομπές και μια σχετική διαφήμιση, για να υπερασπισθεί ή να στιγματίσει με ορθά προσωπικά και επιστημονικά επιχειρήματα, τις  νεανικές και όχι μόνο  δραστηριότητες.

Η μία στην ΕΡΤ 2 , μεγάλης διάρκειας και ορθά δομημένη, αφορούσε το γυναικείο ποδόσφαιρο, που  υπερασπίσθηκαν οι ίδιες οι  παίκτριες, προπονητές και ειδικοί επιστήμονες. Όλοι συμφώνησαν στην αξιοποίηση του αγωνίσματος, αλλά τόνισαν και τις  πολλές φυσικές  ιδιαιτερότητες και διαφορές στα σώματα ανδρών και γυναικών. Οι ίδιες οι κοπέλες. Θεωρώντας ότι το άθλημα ανδροκρατείται, αναφέρθηκαν στους συχνούς  τραυματισμούς, λόγω κυρίως διαφορών των μυϊκών συστημάτων των δύο φύλλων, πράγμα που επιβεβαίωσαν και οι ειδικο. Σημείωσαν ακόμα το πρόβλημα και τους κινδύνους που εγκυμονεί για την υγεία τους η φυσική ‘’ευθραυστότητά’’ τους στις διάφορες φάσεις της επίσης φυσιολογικής και υπηρετούσης ειδικούς σκοπούς ,εμμήνου  ρήσης .

Τελευταία, ακόμα και μια διαφήμιση στα τηλεοπτικά κανάλια προβάλλει σαν θετικό δείγμα στην απελευθέρωση των νεανίδων της Νότιο-Ανατολικής Ασίας, μέσω της συμμετοχής τους στο ποδόσφαιρο. Δεν αποκλείω  κανένα δικαίωμα. Διατηρώ όμως και εγώ το δικό μου δικαίωμα  να κρίνω, ακόμα και νόμιμες διαδικασίες τις οποίες – όπως οφείλω - αποδέχομαι πλήρως,  έστω και αν κάποιες εξ αυτών.  δεν τις υιοθετώ.

Σε μια άλλη εκπομπή, παρουσίασαν μια κυρία που μίλησε για τη συγκρότηση οργανωμένων εκδηλώσεων, με  διαλέξεις και ομαδική ενημέρωση για την αντιμετώπιση της παιδικής  παραβατικότητας. Πολύ καλή η σκέψη τους και αγαθός -ελπίζω- ο σκοπός τους, αλλά προφανώς δεν μπορεί πια να διορθωθεί μια κατάσταση που έχει  ξεπεράσει κάθε όριο, παίρνοντας τη μορφή επιδημίας. Κυρίως όμως πάσχει ως προς την εκτίμηση της αιτιώδους συνάφειας που συνδέει τα πραγματικά γεγονότα. Δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε – για διάφορους λόγους- αφού το θέμα αφορά άμεσα και  την παιδία και  κυρίως την αδύνατη έως ανύπαρκτη οικογένεια.

Παρατηρώ συχνά ότι σε περιπτώσεις παραβατικότητας, επιρρίπτονται ευθύνες  -και ορθώς – στους γονείς, δεν μας διευκρινιζουν όμως, ποιοί γονείς μπορούν σήμερα να ελέγξουν   με οποιονδήποτε παραδεκτό τρόπο τα 14χρονα παιδιά τους;;; Αυτά   μπορούν να τους καταγγείλουν για βιαιότητα και παρενόχληση – ακόμα και σεξουαλική. Η τελευταία βέβαια είναι επίσης  υπαρκτή, οφειλόμενη και αυτή στη διάρρηξη του οικογενειακού ιστού. Η τελευταία όμως,  μαζί με την πατρίδα και τη θρησκεία, αποτελούσαν για τον κομμουνισμό το ‘’όπιο’’ του λαού. Στην εποχή μας φαίνεται ότι κάποιες από τις  απόψεις    συμμερίζεται με άλλο τρόπο  και ο καπιταλισμός [Ο ΤΕΜΠΟΡΑ Ο ΜΟΡΕΣ], θα πω  για πολλοστή φορά. Στην νέα μορφή λειτουργίας της οικογένειας πρέπει να προσθέσουμε και την ενδοοικογενειακή βία η οποία ‘’οσημέραι’’ αυξάνει αλματωδώς.

Πλείστες σημερινές οικογένειες, προτάσσοντας την καριέρα τους,  ‘’παρκάρουν’’ τα βρέφη τους σε παιδικούς σταθμούς, ή αναθέτουν  τα δικά τους καθήκοντα ανατροφής, φροντίδας και διαπαιδαγώγησης    σε ξένα,  αμειβόμενα άτομα. Συχνά πρόκειται για  άσχετα και ενίοτε επικίνδυνα πρόσωπα. Έχουν αποξενωθεί από τους παππούδες και τις γιαγιάδες, που μπορούν και θα ήθελαν να συνδράμουν , ενώ πολλοί από τους τελευταίους, ασχολούνται μόνο με  τον εαυτούλη τους. Καριερίστες υπήρχαν και σε παλιότερες γενιές αλλά φρόντιζαν – ειρηνικά μεταξύ τους -  να θυσιάσει,  ο ένας εκ των δύο, έστω και προσωρινά την καριέρα του. Πάντα όμως σοβαρότερη για τα παιδιά ήταν η έλλειψη της μητέρας, που διαθέτει και το δυσαναπλήρωτο  μητρικό φίλτρο. Συναφώς προκύπτει ότι κάποιοι  αποφεύγουν την απόκτηση παιδιών, ή προβαίνουν σε υιοθεσία, όταν πια η ηλικία τους δεν τους επιτρέπει να ανταποκριθούν στις γονικές τους υποχρεώσεις. Θα μπορούσα να αναφερθώ σε χίλια άλλα αίτια που ευθύνονται για τη σημερινή παιδική παραβατικότητα και τα επακόλουθά τους. Ας μη δαιμονοποιούμε όμως για όλα αυτά, μόνο  το διαδίκτυο, που αποτελεί  μια ενδεχόμενη αφορμή, ανάμεσα σε πολλές άλλες,   όπως η δημόσια προβολή και δημοσιότητα,  στα τηλεοπτικά κανάλια, των ‘’κατορθωμάτων’’ τους , όπως τα θεωρούν οι ίδιοι οι παραβάτες. ‘’Είναι πολλά τα λεφτά Άρη’’, όπως έλεγε ο Σπύρος Καλογήρου στον Νίκο Κούρκουλο, που ήθελε να τον μαχαιρώσει στην ταινία Λόλα. Είναι μια έκφραση δηλωτική της υποχώρησης και της θυσίας ιδανικών και ηθικών αξιών στον βωμό του κέρδους, που ταλανίζει την εποχή μας.

Δεν θα αποφύγω να αναφερθώ και στη νομιμοποιημένη πλέον υιοθεσία, οικογενειών ή και μεμονωμένων ατόμων με σεξουαλικές ιδιαιτερότητες.        Έχει σκεφθεί κανείς από τους αρμοδίους,   τις συνέπειες των βιωμάτων τους για τα παιδιά και το μπούλινγκ, έστω και λεκτικό,  που υφίστανται στο σχολείο και στις παρέες τους;;; Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους με ιδιαιτερότητες και είχα και εξακολουθώ να έχω, πολλούς από αυτούς, καλούς μου  φίλους. Αυτό όμως δεν αλλάζει την κατάσταση, αφού όλοι γνωρίζουμε ότι τα παιδιά έχουν πρότυπα και παραδειγματίζονται από την πραγματικότητα που βιώνουν και όχι από τις οποιεσδήποτε , ακόμα και άριστες, συμβουλές.

Θα αρκεστώ στα ανωτέρω, λόγω αδυναμίας μου να συνεχίσω, εξ αιτίας του προβλήματος στην όρασή μου, βεβαιώνοντας ότι η λογική μου λειτουργεί άψογα και αποδέχομαι την ευθύνη για κάθε λέξη του παρόντος κειμένου. Λυπάμαι όμως που δεν θα είμαι εδώ, όταν θα ανακύψουν τα χειρότερα. Αντώνης

 

ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ

 

                                     ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ

 

 

Ο τίτλος του σημερινού μου πονήματος, αν και παραπέμπει  στην αγροτική καλλιέργεια, θεωρώ ότι μπορεί να επεκταθεί και στην    αντίστοιχη πνευματική, την οποία προσωπικά προσπαθώ να υπηρετήσω. Πριν ασχοληθώ με τη συνέχεια του κειμένου μου, παραθέτω απόσπασμα ερμηνείας του όρου από την Βικιπαίδεια:

‘’Αγρανάπαυση ονομάζεται η προσωρινή διακοπή της καλλιέργειας ενός αγρού για να αποκτήσει ξανά την παραγωγικότητά του. Συνήθως διαρκεί ένα χρόνο και εξαρτάται από το είδος του εδάφους και τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν.

Αν και η αγρανάπαυση ενδέχεται να οδηγήσει σε προσωρινή μείωση του εισοδήματος του παραγωγού, μακροπρόθεσμα μπορεί να αυξήσει τις αποδόσεις των επόμενων καλλιεργειών, χάρη στη βελτίωση των χαρακτηριστικών του εδάφους’’.

Σχετική εφαρμογή  έχει και η πνευματική καλλιέργεια, με τη  διαφορά  ότι η ηλικία μου δεν επιτρέπει μακροχρόνιες διακοπές [και έχω πολλά ακόμα να προλάβω],  τα δε κέρδη και οι ζημίες στην πνευματική προσφορά δεν έχουν οικονομική μορφή, γιατί η γνώση και οι γνώσεις δεν μπορούν  και δεν πρέπει να αποτελούν  αντικείμενο συναλλαγής.

 Μια    προσπάθεια σύντομης  δικακοπής έκανα και εγώ  στις δημοσιοεύσεις μου των τελευταίων ημερών  για να ξεκουράσω τους φίλους αναγνώστες μου, ώστε να ανεχθούν  ασμένως την επόμενη ‘’καταιγίδα’’ μου.  Σημειώνω , εν προκιμένω, ότι  γράφω καθημερινά και πάντα με την ‘’αυτογραφική μου αφήγηση’’  πολύ περισσότερα , αλλά επιλέγω ποια και πότε θα  δημοσιευθούν.

Θα μου πείτε γιατί  σήμερα επανέρχομαι, διακόπτωντας την ‘’αγρανάπαυσή μου’’;;;Το έκανα γιατί τυχαία βρήκα στα σχόλια της ιστοσελίδας μου, την οποία  σπάνια παρακολουθώ, ένα σύντομο αλλά  ευγενικό σχόλιο, που παραθέτω στη συνέχεια, από τον φίλο  Γρηγόρη και τον ευχαριστώ για τα θερμά του λόγια. Δεν ξέρω αν  είναι κάποιος  από τους Γρηγόρηδες που γνωρίζω ή όχι, Σε κάθε περίπτωση όμως θεωρώ φίλους  όσους με διαβάζουν και συμμερίζονται τις απόψεις και τις εμπειρίες μου. Είναι γνωστό ότι την πραγματική ιστορία  τη γνωρίζουν μόνο όσοι την βίωσαν προσωπικά και συνεπώς οφείλουν να κάνουν κοινωνούς και  τους λοιπούς συνανθρώπους τους.

‘’Ο χρήστης Άγνωστος σχολίασε την ανάρτηση "ΜΙΑ ΝΕΑΝΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΜΒΙΩΣΗ"30 Δεκ 2025Πολύ ενδιαφέρουσα εξιστόρηση και σας ευχαριστούμε που τα μοιράζεστε!! Να είστε καλά κε Αντώνη! Γρηγόρης ‘’.

Θα προσπαθήσω να συνεχίσω τη μικρή αυτή ανάπαυλα, σε μια εποχή που η πολιτική έχει υποκατασταθεί από την ‘’Κομματίλα’’ προσπαθώντας  να αποφύγω την ανάμιξή μου στη δυσώδη αυτή επικαιρότητα, που οδηγεί με  βεβαιότητα στον διχασμό και την παρακμή. Λυπάμαι να αναφέρω, ζώντας περισσότερο από τρεις δεκαετίες στην Ευρώπη, ότι εμείς από δημιουργοί της, παραμένουμε πια μόνο γεωγραφικοί τους γείτονες. Αντώνης

 

ΕΙΣΒΟΛΗ ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ

 

                         ΕΙΣΒΟΛΗ  ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ

                                              ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ

 

 

Πολλές δεκαετίας πριν, κυκλοφορούσαν περιγραφές ατόμων που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες διαστημοπλοίων, αλλά δεν μπορούσαν να περιγράψουν με ακρίβεια το πλήρωμά τους.  Ακόμα και σε μια παλιά  γαλλική ταινία που είχα δει πολύ παλιά,  η εικόνα των εξωγήινων αυτών όντων υπήρξε ασαφής.

Προσωπικά, δεν ήμουν απλώς δύσπιστος αλλά εχθρικός σε   ανάλογες παραδοχές. Η αντίρρησή μου για την ύπαρξη και κυρίως για την εμφάνισή τους στη γη, στηριζόταν   στους κανόνες φυσικής που μαθαίναμε στο σχολείο και το γεγονός ότι στους κοντινούς πλανήτες δεν είχαν διαπιστωθεί στοιχεία ύπαρξης ζωής. Από τους μακρινούς όμως γαλαξίες, που απέχουν εκατοντάδες έτη φωτός, οι επιστήμονες απέκλειαν κάθε δυνατότητα να φτάσουν ως εδώ, ακόμα με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα του φωτός. που δεχόταν  η ανθρώπινη γνώση.

Είχαν δημιουργηθεί διάφορες ομάδες ατόμων, άσχετες με την  επιστήμη, που πίστευαν στην ύπαρξη και εμφάνιση των εξωγήινων. Κυκλοφορούσαν φήμες και  ότι το γνώριζε και η ΝΑΣΑ, αλλά το κρατούσε μυστικό. Άλλες συνωμοσιολογίες υποστήριζαν ότι πρόκειται για στρατιωτικές δοκιμές των Αμερικανών που δεν ήθελαν να διαρρεύσουν. Ζήσαμε δηλαδή μια μακρά εποχή αμφισβητήσεων και αντικρουόμενων απόψεων, σαν την πρόσφατη των αντιεμβολιαστών.

Τα χρόνια αυτά υπηρετούσα στο εξωτερικό και συνεπώς δεν είχα σαφή γνώση αν ‘’οι εξωγήινοι είχαν φθάσει και στη χώρα μας’’, παρότι υπήρχαν εξωγήινες συμπεριφορές παλαιόθεν. Ένα δημοσίευμα όμως μου δημιούργησε πραγματικό προβληματισμό. Το γεγονός  είχε συμβεί στη γενέτειρά μου την Αταλάντη και μάλιστα ο αυτόπτης μάρτυρας υπήρξε γνωστός και γείτονάς μου. Όταν στις διακοπές μου το καλοκαίρι τον συνάντησα και άκουσα τις περιγραφές του, δεν πείστηκα απολύτως,  άρχισαν όμως οι πρώτες μου αμφιβολίες για όσα κατηγορηματικά πίστευα μέχρι τότε.

Πέρασαν αρκετά χρόνια και κάποια παγκόσμια αλλά και εθνικά ‘’επιφαινόμενα’’, μου έβαλαν την ιδέα να ξαναδώ το θέμα των εξωγήινων από την αρχή και απροκατάληπτα.  Χωρίς ειδικές επιστημονικές γνώσεις και ξεκινώντας από τα παγκόσμια επιφαινόμενα, προσπάθησα,  με την γνωστή  μέθοδο της ‘’εις άτοπον απαγωγής’’ να αναζητήσω  κάποιες εξηγήσεις.

Ο Αριστοτέλης και ο Ευκλείδης τη χρησιμοποίησαν, γιατί  θεωρούσαν ότι είναι  μία από τις σημαντικότερες μεθόδους μαθηματικής απόδειξης. Ωστόσο, η απαγωγή σε άτοπο δεν εφαρμόζεται αποκλειστικά στα μαθηματικά και στην τυπική λογική, αλλά συνιστά ευρύτερα τη συλλογιστική μέθοδο κατά την οποία αποδεικνύεται η αλήθεια μιας πρότασης με βάση το γεγονός ότι η αντίθετή της είναι λανθασμένη.

Με βάση τη  δοκιμασμένη αυτή μέθοδο, προσπάθησα, με το μυαλουδάκι μου, να εξηγήσω τις  παραδοξολογίες της εποχής μας. Για την ερμηνεία των γεγονότων, ξεκίνησα από το ‘’αξίωμα’’ ότι όλοι οι πολιτικοί ηγέτες κρατών και κομμάτων είναι καλοπροαίρετοι άνθρωποι. Τότε όμως πως εξηγούνται  όσα παράλογα και επικίνδυνα σκέπτονται;;;

Με την μέθοδο της ‘’εις άτοπον απαγωγής’’ κατέληξα στην επαναφορά των παλαιότερων δοξασιών της  ύπαρξης εξωγήινων όντων που επιδιώκουν να κατακτήσουν τον πλανήτη μας. Για τον σκοπό αυτό και επειδή ίσως δεν διαθέτουν τα κατάλληλα όπλα , προβαίνουν στην απορρύθμιση της λειτουργίας των εγκεφάλων των ηγετών,   προκαλώντας την  έμμεση  αυτοκαταστροφή μας.

Αυτή η παραδοχή ίσως  δίνει κάποιες εξηγήσεις για την επέμβαση στον τρόπο λειτουργίας των εγκεφάλων  των μεγάλων ηγετών. Όσον αφορά δε  τους δικούς μας, με τις αδιέξοδες πολιτικές τους κατάκτησης της εξουσίας, φαίνεται ότι δεν βρήκαν λόγο να κάνουν το ίδιο αφού διέγνωσαν ότι οι εγκέφαλοι τους    υπολειτουργούν ήδη και δεν μπήκαν καν στον κόπο να επέμβουν.

Θα ρωτήσετε, πολύ σωστά, γιατί κανένας δεν τους  είδε όπως παλιότερα και πέρασαν απαρατήρητοι, ακόμα και από τους ειδικούς;;; Μια αφελής μου σκέψη με οδηγεί στην υπόθεση  ότι  μεταλλάχτηκαν σε αόρατους ή και σε μικροοργανισμούς που δεν τους εντοπίζουν ούτε τα μικροσκόπια.  Καλά ως εδώ,  αλλά εκείνοι που υπέστησαν την  καινοφανή αυτή ‘’λοβοτομή’’ και όσοι διαπιστώθηκαν με υπολειτουργία του εγκεφάλου τους, δεν κατάλαβαν τίποτα;;;  BASTA, που λένε και οι φίλοι μας οι Ιταλοί. Όλα από μένα τον υπερήλικα τα περιμένετε;;; Σκεφθείτε και εσείς λίγο, καλό θα σας κάνει!!!   Αντώνης

 

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΝΟΣ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΟΣ

 

 

Η εργαλειοποίηση  οποιουδήποτε συμβάντος προς άγραν ψήφων , νομοτελειακά αποτελεί αθέμιτη ενέργεια και ως εκ τούτου, συχνά έχει  αμφίπλευρες συνέπειες.  Ίσως πριν αρχίσει το ‘’ αλληλο-ξεμάλλιασμα’’, θα προηγηθούν ενέργειες σαν αυτή του κ. Φαραντούρη -  που δεν είναι μόνος. Φαίνεται ότι η έκφραση της αμέριστης συμπαράστασης   της Αντιπολίτευσης προς τις  οικογένειες των θυμάτων  των Τεμπών δεν υπήρξε ειλικρινής και άδολη, όπως παρουσιάστηκε. Αντίθετα, για τα θύματα του δυστυχήματος λυπήθηκε και πόνεσε ανθρώπινα και ειλικρινά το σύνολο του ελληνικού λαού και αυτό φάνηκε στις σχετικές συγκεντρώσεις, τα αποτελέσματα των οποίων κάποιοι παρερμήνευσαν.

Συνειρμικά οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι  η όλη κατάσταση δικαιώνει πλήρως και  τη φράση του αρχαίου  Αλεξανδρινού ποιητή Καλλίμαχου [310 π.Χ.]   «ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος» και μάλιστα ότι  αυτό ισχύει  αμφίπλευρά. Για  την Αντιπολίτευση, γιατί έπαιξε καιροσκοπικά και δόλια με τον πόνο των οικογενειών και καρπώθηκε την πρόσκαιρη  δημοσκοπική της άνοδο. Για τη μητέρα όμως, ενός από τα θύματα, που  εζήλωσε την δόξαν των πολιτικών που την πλαισίωσαν στις διεκδικήσεις της, φαίνεται ότι ‘’ενεργοποιήθηκε’’ το πολιτικό της απωθημένο. Αποφάσισε λοιπόν να ηγηθεί δικού της κόμματος, παίρνοντας πίσω  τα κλεμμένα πρόσκαιρα δημοσκοπικά κέρδη και ό,τι άλλο ‘’βρεθεί’ στο δρόμο της . Θα αναφερθώ ακροθιγώς στα θέματα ηθικής τάξης, γιατί ντρέπομαι βλέποντας ορισμένους να χρησιμοποιούν την απώλεια του παιδιού τους για λίγη δημοσιότητα, με το πρόσχημα ότι αποβλέπουν να αποκαταστήσουν  τη χαμένη  ηθική στην πολιτική. Παράλληλα , απαξιώνει και   το σύνολο της αντιπολίτευσης, που πρωτοστάτησε αν δεν υποκίνησε την εργαλειοποίηση ενός εθνικού δράματος. Προφανώς  υιοθετεί  το παλιό δόγμα  της καθολικής   Εκκλησίας, ότι ‘’ο σκοπός αγιάζει τα μέσα’’!!!

Η  αντιπολίτευση έπαιξε και  πρόσκαιρα κέρδισε , ενώ η νέα κομματάρχης  ‘’παίρνει πίσω τα κλεμμένα’’, με τον ίδιο τρόπο που τα σφετερίστηκαν οι πρόσφατοι ‘’αρωγοί’’ της. Τελικά αποδεικνύεται φενάκη η  επιδίωξη  να  ρίξουν την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, αφού πλέον στρέφονται    εναντίον αλλήλων. Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα που λέει και  ο θυμόσοφος λαός μας.

Κλείνοντας το παρόν, επισημαίνω ότι κάποια κόμματα  πρέπει να αρχίσουν την αναζήτηση εκείνου που θα κλείσει τελευταίος την πόρτα τους.   Αντώνης