ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
Ευρισκόμενος πλέον
λίγα-βήματα πριν το νήμα του αγώνα της ζωής, που άρχισε το 1934, πλήρης ημερών
και έμπλεος σπάνιων εμπειριών,
απείρως περισσότερων από πολλούς
εξ υμών, αισθάνομαι την ανάγκη ότι οφείλω να πω δυο λόγια για όσα συμβαίνουν
στις μέρες μας. Δεν θα γίνω κριτής σύγχρονων καταστάσεων με συνταγές της εποχής
μου, αφού και ο ίδιος με παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, συμμερίζομαι απόλυτα
τον νέο τρόπο ζωής, όσο και αν διαφωνώ με πολλές νέες αντιλήψεις. Η μόνη
διαφορά μου με τους νεώτερους , έγκειται στο γεγονός ότι εκείνοι- ειδικοί και
μη- μασούν τα λόγια τους, για τους δικούς του ο καθένας λόγους, ενώ εγώ
βρυχώμαι!!! Δεν είμαι σοφός και αλάθητος, απλά κατέχω τη σοφία της ζωής και είμαι πια
κατασταλαγμένος, διακρίνοντας εύκολα το
λάθος από το σωστό και ‘’δεν φοβάμαι’’
να το επισημάνω φωναχτά. Αγαπώ ιδιαίτερα και σέβομαι τη γυναίκα με οποιαδήποτε
ιδιότητα και κάθε ρόλο που έπαιξε ή παίζει στη ζωή .
Ορκίζομαι ότι [εξ όσων μόνος μου
αντιλαμβάνομαι] έχω σώας τας φρένας και θα πω πλήρη την αλήθεια, χωρίς φόβο και
πάθος. Γνωρίζω ότι η αλήθεια υπήρξε ανέκαθεν πικρή και δυσάρεστη, αναλαμβάνω όμως
την ευθύνη να υποστώ τις όποιες συνέπειες επισύρουν οι δικές μου –
αντικειμενικές στο μέτρο του δυνατού- διαπιστώσεις . Εδώ θα επικαλεσθώ την επίμονη αρχαία Φράση ‘’πάταξον μεν, άκουσον δε’’,
του Θεμιστοκλή προς τον Ευρυβιάδη για την αντιμετώπιση του περσικού στόλου στη Σαλαμίνα, αντί στον
Ισθμό, το 480 π.Χ., που τελικάδικαιώθηκε!!!
Μέσα στην ίδια ημέρα [χθες], η
τηλεόραση πρόβαλε τρεις εκπομπές και μια σχετική διαφήμιση, για να υπερασπισθεί
ή να στιγματίσει με ορθά προσωπικά και επιστημονικά επιχειρήματα, τις νεανικές και όχι μόνο δραστηριότητες.
Η μία στην ΕΡΤ 2 , μεγάλης διάρκειας
και ορθά δομημένη, αφορούσε το γυναικείο ποδόσφαιρο, που υπερασπίσθηκαν οι ίδιες οι παίκτριες, προπονητές και ειδικοί επιστήμονες.
Όλοι συμφώνησαν στην αξιοποίηση του αγωνίσματος, αλλά τόνισαν και τις πολλές φυσικές ιδιαιτερότητες και διαφορές στα σώματα ανδρών
και γυναικών. Οι ίδιες οι κοπέλες. Θεωρώντας ότι το άθλημα ανδροκρατείται,
αναφέρθηκαν στους συχνούς τραυματισμούς,
λόγω κυρίως διαφορών των μυϊκών συστημάτων των δύο φύλλων, πράγμα που
επιβεβαίωσαν και οι ειδικο. Σημείωσαν ακόμα το πρόβλημα και τους κινδύνους που εγκυμονεί
για την υγεία τους η φυσική ‘’ευθραυστότητά’’ τους στις διάφορες φάσεις της
επίσης φυσιολογικής και υπηρετούσης ειδικούς σκοπούς ,εμμήνου ρήσης .
Τελευταία, ακόμα και μια διαφήμιση στα
τηλεοπτικά κανάλια προβάλλει σαν θετικό δείγμα στην απελευθέρωση των νεανίδων
της Νότιο-Ανατολικής Ασίας, μέσω της συμμετοχής τους στο ποδόσφαιρο. Δεν
αποκλείω κανένα δικαίωμα. Διατηρώ όμως
και εγώ το δικό μου δικαίωμα να κρίνω,
ακόμα και νόμιμες διαδικασίες τις οποίες – όπως οφείλω - αποδέχομαι πλήρως, έστω και αν κάποιες εξ αυτών. δεν τις υιοθετώ.
Σε μια άλλη εκπομπή, παρουσίασαν μια
κυρία που μίλησε για τη συγκρότηση οργανωμένων εκδηλώσεων, με διαλέξεις και ομαδική ενημέρωση για την
αντιμετώπιση της παιδικής
παραβατικότητας. Πολύ καλή η σκέψη τους και αγαθός -ελπίζω- ο σκοπός
τους, αλλά προφανώς δεν μπορεί πια να διορθωθεί μια κατάσταση που έχει ξεπεράσει κάθε όριο, παίρνοντας τη μορφή
επιδημίας. Κυρίως όμως πάσχει ως προς την εκτίμηση της αιτιώδους συνάφειας που
συνδέει τα πραγματικά γεγονότα. Δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε – για διάφορους
λόγους- αφού το θέμα αφορά άμεσα και την
παιδία και κυρίως την αδύνατη έως
ανύπαρκτη οικογένεια.
Παρατηρώ συχνά ότι σε περιπτώσεις
παραβατικότητας, επιρρίπτονται ευθύνες
-και ορθώς – στους γονείς, δεν μας διευκρινιζουν όμως, ποιοί γονείς
μπορούν σήμερα να ελέγξουν με οποιονδήποτε
παραδεκτό τρόπο τα 14χρονα παιδιά τους;;; Αυτά μπορούν
να τους καταγγείλουν για βιαιότητα και παρενόχληση – ακόμα και σεξουαλική. Η
τελευταία βέβαια είναι επίσης υπαρκτή,
οφειλόμενη και αυτή στη διάρρηξη του οικογενειακού ιστού. Η τελευταία όμως, μαζί με την πατρίδα και τη θρησκεία, αποτελούσαν
για τον κομμουνισμό το ‘’όπιο’’ του λαού. Στην εποχή μας φαίνεται ότι κάποιες
από τις απόψεις συμμερίζεται με άλλο τρόπο και ο καπιταλισμός [Ο ΤΕΜΠΟΡΑ Ο ΜΟΡΕΣ], θα πω
για πολλοστή φορά. Στην νέα μορφή
λειτουργίας της οικογένειας πρέπει να προσθέσουμε και την ενδοοικογενειακή βία
η οποία ‘’οσημέραι’’ αυξάνει αλματωδώς.
Πλείστες σημερινές οικογένειες,
προτάσσοντας την καριέρα τους, ‘’παρκάρουν’’
τα βρέφη τους σε παιδικούς σταθμούς, ή αναθέτουν τα δικά τους καθήκοντα ανατροφής, φροντίδας
και διαπαιδαγώγησης σε ξένα, αμειβόμενα άτομα. Συχνά πρόκειται για άσχετα και ενίοτε επικίνδυνα πρόσωπα. Έχουν
αποξενωθεί από τους παππούδες και τις γιαγιάδες, που μπορούν και θα ήθελαν να
συνδράμουν , ενώ πολλοί από τους τελευταίους, ασχολούνται μόνο με τον εαυτούλη τους. Καριερίστες υπήρχαν και σε
παλιότερες γενιές αλλά φρόντιζαν – ειρηνικά μεταξύ τους - να θυσιάσει, ο ένας εκ των δύο, έστω και προσωρινά την
καριέρα του. Πάντα όμως σοβαρότερη για τα παιδιά ήταν η έλλειψη της μητέρας,
που διαθέτει και το δυσαναπλήρωτο μητρικό φίλτρο. Συναφώς προκύπτει ότι κάποιοι
αποφεύγουν την απόκτηση παιδιών, ή προβαίνουν σε υιοθεσία, όταν πια
η ηλικία τους δεν τους επιτρέπει να ανταποκριθούν στις γονικές τους υποχρεώσεις.
Θα μπορούσα να αναφερθώ σε χίλια άλλα αίτια που ευθύνονται για τη σημερινή
παιδική παραβατικότητα και τα επακόλουθά τους. Ας μη δαιμονοποιούμε όμως για
όλα αυτά, μόνο το διαδίκτυο, που
αποτελεί μια ενδεχόμενη αφορμή, ανάμεσα
σε πολλές άλλες, όπως η δημόσια προβολή
και δημοσιότητα, στα τηλεοπτικά κανάλια,
των ‘’κατορθωμάτων’’ τους , όπως τα θεωρούν οι ίδιοι οι παραβάτες. ‘’Είναι
πολλά τα λεφτά Άρη’’, όπως έλεγε ο Σπύρος Καλογήρου στον Νίκο Κούρκουλο, που
ήθελε να τον μαχαιρώσει στην ταινία Λόλα. Είναι μια έκφραση δηλωτική της
υποχώρησης και της θυσίας ιδανικών και ηθικών αξιών στον βωμό του κέρδους, που
ταλανίζει την εποχή μας.
Δεν θα αποφύγω να αναφερθώ και στη
νομιμοποιημένη πλέον υιοθεσία, οικογενειών ή και μεμονωμένων ατόμων με
σεξουαλικές ιδιαιτερότητες. Έχει
σκεφθεί κανείς από τους αρμοδίους, τις
συνέπειες των βιωμάτων τους για τα παιδιά και το μπούλινγκ, έστω και
λεκτικό, που υφίστανται στο σχολείο και
στις παρέες τους;;; Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους με ιδιαιτερότητες και είχα
και εξακολουθώ να έχω, πολλούς από αυτούς, καλούς μου φίλους. Αυτό όμως δεν αλλάζει την κατάσταση,
αφού όλοι γνωρίζουμε ότι τα παιδιά έχουν πρότυπα και παραδειγματίζονται από την
πραγματικότητα που βιώνουν και όχι από τις οποιεσδήποτε , ακόμα και άριστες,
συμβουλές.
Θα αρκεστώ στα ανωτέρω, λόγω αδυναμίας
μου να συνεχίσω, εξ αιτίας του προβλήματος στην όρασή μου, βεβαιώνοντας ότι η
λογική μου λειτουργεί άψογα και αποδέχομαι την ευθύνη για κάθε λέξη του
παρόντος κειμένου. Λυπάμαι όμως που δεν θα είμαι εδώ, όταν θα ανακύψουν τα
χειρότερα. Αντώνης