ΑΠΟ
ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΑΔΕΣ
Προσπαθώ
να γράψω , όσα μπορώ ακόμα, πάντα για να γεμίζω τις ώρες μου, χωρίς την
απαίτηση να τα διαβάζουν όσοι με
βαρέθηκαν ή δεν συμφωνούν με το περιεχόμενό τους. Γράφω όπως εγώ ‘’βλέπω’’ και
αισθάνομαι τα γεγονότα.
Η παγκοσμιοποίηση υπήρξε ένα τέχνασμα των μεγάλων δυνάμεων, για να δείξουν
τη ‘’φιλική τους διάθεση’’ προς τους
λοιπούς λαούς και να τους πείσουν ότι
δήθεν γίναμε όλοι ίσοι. Πρόκειται για μια φενάκη και ευφημισμό με σκοπό να κρατήσουν αυτοί τα κέρδη και να ισομεράσουν
τις ευθύνες στους μικρούς. Άφηνε όμως κάποιες φρούδες ελπίδες, ότι ίσως κάποτε πάρουν και οι λαοί το μικρό
τους μερίδιο.
Η
εποχή μας όμως, παρά τα όσα
πισωγυρίσματα κάποιων έμμονων ιδεοληπτικών, άλλαξε άρδην και μια
διευρυμένη διεθνής φράξια
‘’μεγαλοδύναμων’’,
προτάσσοντας τον αναθεωρητισμό
της, ξαναμοιράζει τον Κόσμο. Αυτή τη φορά, η πολιτική αποτελεί οικονομική
συναλλαγή μεταξύ τους, γράφοντας στα
παλαιότερα των υποδημάτων τους τα περί δημοκρατίας και διεθνούς δικαίου.
Μοιράζουν την τράπουλα με τη μέθοδο του
Καραγκιόζη, αφού είναι δική τους και σημαδεμένη . Με τις ευλογίες του μεγάλου
Βεζίρη παρερμηνεύουν τη ρήση του Αποστόλου Παύλου προς τους
Γαλάτες ‘’ αλλήλων τα βάρη βαστάζετε’’ , αφού οι περισσότεροι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι, υπόδικοι για σωρεία
αδικημάτων και αυτάρεσκοι.
Οι ΗΠΑ, έπαυσαν πια να αποτελούν το πρότυπο
της πάλαι ποτέ παγκόσμιας δημοκρατίας. Στη Ρωσία του Πούτιν , ο ίδιος και οι
‘’κολλητοί’’ του. κρατώντας ακέραιο τον
ολοκληρωτισμό με απλή αλλαγή προμετωπίδας, έγιναν εν μια νυκτί ολιγάρχες,
πρόεδροι πετρελαϊκών εταιρειών και
ιδιοκτήτες διάσημων ποδοσφαιρικών ομάδων και νησιών. Στην Τουρκία ο Πρόεδρος φυλακίζει τους
πολιτικούς του αντιπάλους, κατέχει μεγάλο μέρος της Κύπρου με στρατιωτική εισβολή , ομιλεί για γαλάζιες πατρίδες της καρδιάς
του και ονειρεύεται την επαναφορά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Γενικότερα
δηλαδή, όπως θα έλεγε ο σοφός λαός, πέσμου τους φίλους σου να σου πω ποιος
είσαι.
Ο
Αμερικανός Πρόεδρος παρουσιάζεται σαν ειρηνοποιός διεκδικώντας με την αμετροέπειά του το Νόμπελ
ειρήνης, ενώ για την Ουκρανία – παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις – δεν έκανε απολύτως τίποτα. Εκθειάζει τους
φίλους του Πούτιν και Ερντογάν και παζαρεύει σπάνιες γαίες στην Ουκρανία,
Ριβιέρα στη Γάζα και εξορύξεις στη Ρωσία.
Δυσκολεύεται να εκβιάσει τον επίσης υπόδικο κ. Νετανιάχου, γιατί φοβάται το πανίσχυρο
εβραϊκό λόμπυ.
Προκύπτει λοιπόν αβίαστα ότι η παγκοσμιοποίηση έγινε
έρμαιο των σύγχρονων πραματευτάδων, οι
οποίοι στο παρελθόν, αποτελούσαν τους
πάλαι ποτέ ισχυρούς γυρολόγους, που εμπορεύονταν τα πάντα. Μέσα σ’ αυτή τη σημερινή ζούγκλα, που
επικρατεί το δίκαιο του ισχυρού, έρχονται κάποιοι αφελείς ‘’ψευτοπατριώτες’’
και υπόσχονται ότι θα σώσουν τη χώρα μας , με τις δήθεν προοδευτικές τους
ιδέες. Μια λαϊκή παροιμία λέει ‘’βάζει
και η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες’’ και δεν έχω τίποτα με την συμπαθή αλλά ανύπαρκτη στις μέρες μας μυλωνού. Θα μπορούσε να είναι
κάλλιστα, η επίσης ανύπαρκτη καλαθού, ψευροπροοδευτική, πατριδοκάπηλη και ό,τι
άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας. Αντώνης
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου