ΖΩΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

                           ΖΩΗ   ΚΑ   ΙΣΤΟΡΙΑ

 

Με τον σημερινό μου  τίτλο προσπαθώ  να προσεγγίσω τη  σχέση   ανάμεσα στην ανθρώπινη ύπαρξη και την πορεία μας μέσα στον χρόνο. Η Ιστορία αποτελεί τη ζωντανή μνήμη των εμπειριών, των αγώνων και της εξέλιξης των ανθρώπων.

Οι εμπειρίες και οι αποφάσεις των προηγούμενων γενεών καθορίζουν τον τρόπο που ζούμε, εργαζόμαστε και σκεφτόμαστε.  Κάθε ανθρώπινη πράξη, ιδέα ή κοινωνική αλλαγή του σήμερα αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για τα ιστορικά γεγονότα που θα μελετήσουν οι επόμενοι.

Τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα (πόλεμοι, επαναστάσεις, οικονομικές κρίσεις) επηρεάζουν άμεσα την προσωπική και επαγγελματική μας ζωή, ενώ οι ατομικές επιλογές συχνά προκαλούν ιστορικές τομές.

Η πραγματική ιστορία στην εποχή μας αποτελεί ζητούμενο, διότι την μοναδική της αλήθεια γνωρίζουν μόνο όσοι τη βίωσαν. Γράφεται από ελάχιστους αντικειμενικούς ιστορικούς, οι οποίοι βρίσκουν απέναντί τους αμέτρητους πολέμιους της αλήθειας και πλαστογράφους της. Προσωπικά, λόγω της  ηλικίας   και του επαγγέλματος μου , βίωσα τα γεγονότα του 1940  και του  εμφυλίου. Έζησα δε υπηρεσιακά τη δεκαετία του 1960 , μέχρι τέλους του 1971,  στις αποκαλούμενες. κατ’ ευφημισμό, ‘’χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού’’ και γνώρισα οικογενειακώς και την εισβολή των σοβιετικών στρατευμάτων στην Τσεχοσλοβακία, την οποία πρώτα και μοναδικά ‘’χειροκρότησαν’’ το ΚΚΕ και το ΑΚΕΛ.  Το τι διάβασα  για τα τελευταία γεγονότα  από τα ‘’αριστερά’’ με ή χωρίς την τσόντα του ‘’προοδευτικού’’ κόμματα, δεν λέγεται. Κάτι τέτοια  πρέπει να είχε κατά νου και ο φιλόσοφος Καρλ Μαρξ όταν έγραφε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, πρώτα ως τραγωδία, μετά ως φάρσα’’. Σήμερα λοιπόν κ.κ. επαναστάτες, αριστεροί –ασχέτως του βαθμού  προοδευτικότητας- η γενιά μας  σε πια φάση της ιστορίας βρίσκεται;;;. Σας ακούει ο κόσμος και γελάει  και αν ζούσε ο  Φωκίων Δημητριάδης, θα έβαζε να γελάσει και το ‘’ παρδαλό’’  κατσίκι του.

Ας έλθουμε όμως τώρα στο πρώτο μέρος του τίτλου και τη συνολική οριοθέτηση της  ζωή μας γενικώς, ζητώντας και τη γνώση της  ΑΙ, για να μας προσδιορίσει τις διάφορες εκφάνσεις της.

Η ζωή είναι ένα πολύπλοκο φυσικό και βιολογικό φαινόμενο που διακρίνει τους ζωντανούς οργανισμούς από την άψυχη ύλη. Βιολογικά, περιλαμβάνει διαδικασίες όπως ο μεταβολισμός, η ανάπτυξη, η αναπαραγωγή και η προσαρμογή στο περιβάλλον. Φιλοσοφικά, είναι ο χρόνος και ο τρόπος με τον οποίο βιώνουμε την ύπαρξη, τα συναισθήματα και το νόημα που δίνουμε στις στιγμές μας.  Ανάλογα με την οπτική γωνία, η έννοια της ζωής μπορεί να οριστεί με διαφορετικούς τρόπους:

Βιολογικά : Ορίζεται ως η ικανότητα αυτοσυντήρησης, εξέλιξης και αναπαραγωγής.]

Φιλοσοφικά : Δεν είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουμε, γεμάτη εναλλασσόμενα συναισθήματα, χαρές και προκλήσεις..

Προσωπικά: Είναι ουσιαστικά ο συνδυασμός όλων εκείνων των εμπειριών και των στιγμών που δίνουν αξία και σκοπό στην καθημερινότητα.’’

Αυτή είναι η θεωρητική  πλευρά της ζωής και η ΑΙ μας τα είπε όλα τέλεια, αλλά η ζωή δεν έχει σχέση με την τελειότητα, την οποία θα προσπαθήσω να  αντικρούσω με την προσωπική μου εμπειρία και τη λαϊκή θυμοσοφία.

Στην πράξη η ζωής του καθενός μας είναι ένας κύκλος, την περιφέρεια του οποίου μπορούμε να διατρέξουμε μία μόνο φορά.

Οι ζωές όλων αποτελούν βέβαια ομόκεντρους και επάλληλους  κύκλους αλλά με διαφορετική ακτίνα και εδώ αρχίζει η αδικία. Η ζωή κάποιων έχει μικρή ακτίνα και άλλων μεγάλη έως τεράστια. Δεν ξέρω ποιο είναι πιο άδικο, είμαι βέβαιος όμως, συμπληρώνοντας  τα 92 μου, ότι   και τα δύο είναι εξ ίσου οδυνηρά, δι’ εαυτούς και αλλήλους. Υπάρχει πληθώρα άλλων στη μικρομέγαλη ζωή μας, που δεν τα χωράει ούτε ο νους. Κάποιοι ‘’φεύγουν’’ πριν ξεκινήσουν, άλλοι   πριν διανύσουν τη δικαιούμενη τροχιά , και αρκετοί  βαριούνται πριν διανύσουν ‘’τον κύκλο τους’’ Το παρήγορο είναι ότι κανένας δεν γνωρίζει εκ των προτέρων το μήκος της περιφέρειες του δικού του κύκλου.

Θα κλείσω το παρόν, λόγω της γνωστής μου αδυναμίας, Με μια μικρή παραλλαγή μιας στροφής γνωστού τραγουδιού, του παλιού τροβαδούρου Αττίκ:

Δεν είναι οι καρδιές όλες το ίδιο καμωμένες.

‘’Ούτε και οι ζωές στον κόσμο ίσα μοιρασμένες’’. Αντώνης 

 

 

              ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΙΛΟ

                   ΜΟΥ   ΚΩΣΤΑ ΤΑΡΝΑΝΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝ0Υ

 

 

Παρά το γεγονός ότι εκείνος με αποκαλούσε πάντα  θείο, χωρίς να αποποιούμαι τη συγγένεια που αποτελεί ιδιαίτερο ανθρώπινο δεσμό, έχω μια  προσωπική άποψη για τη φιλία και την αγάπη, που  καθιστά αμφότερα πολύ  σημαντικότερα. ‘’Αγάπη είναι ν’ αγαπάς χωρίς ανταλλάγματα,  αν όμως τύχει να  βρει και ανταπόκριση σε ανεβάζει στους ουρανούς’’, εκεί που πάει και ο Κώστας. Όσον δε αφορά τη φιλία, πιστεύω ότι ‘’μια φορά φίλος, για πάντα φίλος’’.

 Έχασα λοιπόν ένα φίλο που έτυχε να είναι και συγγενής και αυτό αποτελεί διπλή απώλεια. Θα μου λείψουν οι συχνές και ατέρμονες συζητήσεις μας στο σπίτι μου ή τηλεφωνικά , η πίστη και η εμπιστοσύνη του στο πρόσωπο μου, που ελπίζω ότι δεν διαψεύστηκαν.  Εκείνος όμως έφυγε νωρίς και απροειδοποίητα και δεν πρόλαβα να του δώσω τουλάχιστον χαιρετίσματα για τη σύντροφό μου, που και κείνη βιάστηκε να μας εγκαταλείψει και άλλα αγαπημένα πρόσωπα, που δεν έπαυσα να αναζητώ.  Με παρηγορεί η σκέψη ότι σύντομα θα βρεθούμε όλοι μαζί και με  τόσα άλλα αγαπημένα πρόσωπα και θα τα  λέμε !!!

Φίλε μου Κώστα καλό κατευόδιο και κράτησέ μου μια θέση, γιατί έχουμε πολλά ακόμα  να πούμε οι δυο μας. Θα φέρω και το μήνυμα μαζί μου.  Αντώνης

ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ

 

                    ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ

 

 

Αναζητώντας στο διαδίκτυο νέες ερμηνείες του τίτλου μου, έπεσα τυχαία  σε ένα ομότιτλο άρθρο – επίκαιρο όσο ποτέ- του κ. Σάκη Μουμτζή από 8.6.2019 και έκρινα ότι έπρεπε να προτάξω  κάποια  αποσπάσματα του, πριν αναφερθώ σε προσωπικά μου βιώματα, διότι όλα αυτά να ‘εχησα στο πετσί μου!!!

‘’Η λέξη «κατσαπλιάς» έχει την ρίζα της στην αλβανική  λέξη «πλιάτσικο».

Όπως και να έχει στην καθομιλουμένη σημαίνει αυτόν που λεηλατεί, αρπάζει και φεύγει.

Όταν επέστρεψε ο Ζαχαριάδης στην Ελλάδα  [29/5/1945) από το Νταχάου όπου εκρατείτο, σε μια ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή είπε, απαξιωτικά, πως ο ΕΛΑΣ είχε πνεύμα κατσαπλιάδικο.Πριν από λίγες ημέρες είχα γράψει πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξαντλήσει και την τελευταία ημέρα της εξουσίας του, απολαμβάνοντας όλο το μεγαλείο που αυτή προσφέρει στα στελέχη του.

Έπεσα έξω, μόνον ως προς τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών. Αυτά που ζούμε τις τελευταίες ημέρες φανερώνουν την νοοτροπία του πλιάτσικου που διακατέχει αυτούς τους ανθρώπους. Επειδή δεν μπορούν να φύγουν τελευταίοι από το πάρτι - τους έδιωξαν οι οικοδεσπότες για ανάρμοστη συμπεριφορά- παίρνουν μαζί τους και τα ποτήρια, τα μαχαιροπήρουνα, τις καρέκλες και τους πίνακες του σπιτιού. Κανονική λεηλασία.

Διορισμοί, ρυθμίσεις, εξυπηρετήσεις «πελατών».

«Μα και οι προηγούμενοι τα ίδια δεν έκαναν;», θα ρωτήσει ο αναγνώστης. «Αυτοί δεν διόρισαν μέσα σε 8 χρόνια 1.000 άτομα στην Βουλή;» Φυσικά και έγιναν όλα αυτά –και πολλά άλλα- και υπήρξε τιμωρία για όλα αυτά.’’ Σημειώνω ότι οι προηγούμενοι που κυβέρνησαν 8  χρόνια, ήταν ττο ΠΑΣΟΚ.’’

Δεν γνωρίζω αν οι πρώτες αναφορές  αποτελούν προσωπικές  εμπειρίες του συντάκτη ή τα πληροφορήθηκε μέσω τρίτων. Εγώ που τα βίωσα προσωπικά τα επιβεβαιώνω μέχρι κεραίας, συμπληρώνοντας ότι η πρακτική του ΕΛΑΣ δεν περιορίστηκαν μόνο στο πλιάτσικο όπως ομολογεί ο ηγέτης σύντροφός τους. Έγιναν τόσες βιαιότητες και χάθηκαν αμέτρητες ψυχές, που αδυνατώ να περιγράψω.

Εδώ ταιριάζει ‘’γάντι’’ η περιβόητη φράση του πανίσχυρου τότε Υπουργού του ΠΑΣΟΚ Μένιου Κουτσόγιωργα  ‘’δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε’’ . Θα πρόσθετα δε σήμερα, χωρίς  να αποδέχομαι τους συμψηφισμούς,  ‘’  κοίτα ποιοι μιλάνε’’.

Ο όρος  κατσαπλιάδες, μπορεί να είναι γέννημα της περιοχής μας, έχει όμως πολύ ευρύτερη εφαρμογή.   Σύγχρονες αυταρχικές και δικτατορικές  ηγεσίες,  λεηλατούν, εξαγοράζουν με τη βία και σφετερίζονται όχι μόνο τα ασημικά  τρίτων χωρών  αλλά και της δικής τους . Με τους   ολιγάρχες, τα ιερατεία, τους φρουρούς της επανάστασης και ένα ‘’τσούρμο’’ φίλων και συγγενών στα ύπατα αξιώματα, λυμαίνονται τον σύγχρονο κόσμο, υπό τον μανδύα της προστασίας των λαών.

Δεν θα τους κατονομάσω, αφού όλοι τους γνωρίζουμε και ενίοτε διατηρούμε και ‘’λυκοφιλίες’’ μαζί τους, γιατί καλώς ή κακώς όλοι αυτοί αποτελούν συμπαγή και πανίσχυρη ομάδα  και υποχρεώνουν τους λαούς να ανέχονται – εκόντες άκοντες -  τις ‘’βλακώδεις’’ ψευτιές τους. Αντώνης

ΤΙ ΨΥΧΗ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ ΜΩΡΗ[Ε];;;

 

                  ΤΙ ΨΥΧΗ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ ΜΩΡΗ[Ε] ;;;

 

 

Τον  σημερινό μου τίτλο δανείστηκα από μια σειρά μαύρης κωμωδίας, που προβλήθηκε σε συνέχειες στο MEGA και συνεχίζεται στη σύγχρονη πραγματικότητα .  Αφορά όλους μας, ανεξαρτήτως ιδεολογίας  και ιδεοληψίας, ακόμα και τους ‘’θεομπαίχτες. Με την προσθήκη ενός [ε] συμπεριέλαβα και τα υπόλοιπα φύλα,  για να τους εντάξω όλους ισοτίμως την υποχρέωση απάντησης στο ‘’μεταφυσικό’’ ερώτημα του τίτλου. Δεν εξαιρούνται βέβαια και οι κρυπτόμενοι πίσω από τις θεωρίες του Μαρξ, ‘’που δηλώνουν άθεοι’’.

Σύμφωνα με την  ατάκα του Γιάννη Τσαρούχη, ‘’ στη χώρα μας είσαι ό,τι δηλώσεις’’, όπως κάποια κόμματα, τα οποία προσθέτουν  στον τίτλο τους – σαν μαϊντανό - και τη λέξη προοδευτικός, χαρακτηρίζοντας έμμεσα τους λοιπούς Έλληνες καθυστερημένους ή όπως αρέσκονται να τους αποκαλούν  ‘’συντηρητικούς’’.

Το τελευταίο μου προκαλεί ένα διπλό ερωτηματικό: Γιατί εγώ- που δεν ανήκω σε κανένα Κόμμα-    ‘’ αποκλείομαι’’ από την ευγενή ‘’κάστα’’ των δήθεν προοδευτικών και με πια λογική, αποτελεί μομφή ο χαρακτηρισμός συντηρητικός!!! Την απάντηση στο τελευταίο  αναζήτησα στο καινοτόμο  παγκόσμιο  σύστημα της  τεχνητής νοημοσύνης και παραθέτω αυτούσια την απάντησή του: ‘’Ο όρος συντηρητικός χαρακτηρίζει πρόσωπα, ιδέες ή πρακτικές που προτιμούν τη διατήρηση των παραδοσιακών αξιών ή θεσμών, αποφεύγοντας τις ριζικές αλλαγές.’’ Θα έλεγα λοιπόν ότι έτσι  απορρίπτεται το ‘’εμβληματικό’’ σύνθημα του χαρισματικού προκατόχου του κ. Ανδρουλάκη, για την ‘’αλλαγή’’ χωρίς κανένα περιορισμό.

Επεκτείνω το ερώτημά μου και στην ‘’κενοδοξία’’ του κ. Τσίπρα, ο οποίον ως ‘’διάττων’’ αστέρας ξανάπεσε στη χώρα μας. Για να γίνω απόλυτα σαφής, διευκρινίζω τις δυο λέξεις εντός εισαγωγικών που χρησιμοποίησα:

 Κενόδοξος είναι εκείνος που επιδιώκει το θαυμασμό, την προσοχή ή την κούφια δόξα χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Η λέξη προέρχεται από το κενός και δόξα. Είναι το άτομο που ενδιαφέρεται περισσότερο για το «φαίνεσθαι» παρά για το «είναι», εξαρτώμενο από την κολακεία και την ανθρώπινη αποδοχή. Στη φιλοσοφία δε, η  κενοδοξία θεωρείται ένα βαθιά ριζωμένο ελάττωμα, που απομακρύνει τον άνθρωπο από την ουσιαστική αυτογνωσία.

Όσον αφορά τα δεύτερα εισαγωγικά , οι διάττοντες αστέρες (γνωστοί ευρύτερα ως πεφταστέρια) δεν είναι αληθινά αστέρια, αλλά μικροί κόκκοι διαστημικής σκόνης και βράχων (μετεωροειδείς) που εισέρχονται με τεράστια ταχύτητα στην ατμόσφαιρα της Γης και εξαφανίζονται. Μερικοί εξ αυτών, σαν μετεωρίτες, δεν διαλύονται πλήρως και διατηρούν, έστω και παραλλαγμένοι, την αρχική τους μορφή.

Για τα υπόλοιπα Κόμματα της  Αντιπολίτευσης δεν θα πω τίποτα, γιατί, πλην των ύβρεων και συκοφαντιών κατά της εκλεγμένης  εξουσίας της χώρας, δεν έκαναν  τίποτα. Μόνη εξαίρεση αποτελεί το ευρισκόμενο σε σύγχυση ΚΚΕ, που έχει μείνει 200 χρόνια πίσω στον εβραϊκής καταγωγής  Καρλ Μαρξ, του οποίου υμνεί το έργο,  ενώ καταφέρεται κατά του εβραϊκού κράτους.

Θα  κάνω μια υπόθεση εργασίας, προς όλους τους κομματικούς παράγοντες της Αντιπολίτευσης. Εάν  πραγματωθεί   η μοναδική επιδίωξη τους να φύγει ο Μητσοτάκης, με τι άλλο μπορούν να ασχοληθούν; Ποιος, με ποιους και πώς θα κυβερνήσει την ‘’έρμη αυτή χώρα’’, σύμφωνα με όσα εξαγγέλλουν; Ποιος θα είναι ο νέος κ. Κριστόφερσεν που θα κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου εξοστρακισμού μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ποιος κ. Ζαν-Κλώντ Κρούγκερ να μας κρατήσει σαυτήν;;; Εκτός αν αυτό επιδιώκουν. Αν Ναι οφείλουν να  πουν την αλήθεια, όπως το επαναλαμβάνει συχνά ο κύριος Κουτσούμπας, που ομολογεί τις προθέσεις του.  Ο κ. Τσίπρας θυμάται την 17ωρη απομόνωση του μέχρι να κάνει το ΟΧΙ του Δημοψηφίσματος ΝΑΙ ;;; Το δίς εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Αντώνης

 

ΕΝΑΣ ΑΚΥΡΗΧΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

                               ΕΝΑΣ  ΑΚΥΡΗΧΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

                            

 

 

Η χώρα μας και όχι μόνο βρίσκεται από μακρού σε έναν πόλεμο, αλλιώτικο από τους άλλους, με κοινό στοιχείο τα θύματα και μάλιστα αμάχους. Η νέα αυτή   μορφή πολέμου δεν αντιμετωπίζεται με συμβατικά όπλα  και οφείλουμε να προσγειωθούμε στην αδυσώπητη πραγματικότητα, αν ακόμα ονειρευόμαστε ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα μας.  Το δίλημμα  λοιπόν παραμένει ‘’εμείς ή αυτοί’’ και περαιτέρω καθησυχασμός στο όνομα μιας ενδεχόμενης ‘’πλαστής προοδευτικότητας’’, οδηγεί  σε  συνθηκολόγηση με τους όρους του  εχθρoύ και διάρρηξη του κοινωνικού ιστού.

Η επίκληση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων  αφορά τους ανθρώπους και όχι τα παραλλαγμένα ανθρωποειδή, τα οποία αποτελούν μια νέα μορφή του Μολώχ , στον οποίο δεν θυσιάζονται μόνο παιδιά αλλά και  γυναίκες, με συνέπεια τη διακοπή της και  αναπαραγωγικής αλυσίδας.

Ο πόλεμος αυτός είναι παγκόσμιος  και ο εχθρός έχει  ήδη εισβάλει στη χώρα μας και πρέπει να  αντιμετωπισθεί άμεσα, για να σώσουμε ό.τι μπορεί ακόμα να περισωθεί.

Ο σύγχρονος εχθρός μας είναι η ενδοοικογενειακή βία με τις αμέτρητες γυναικοκτονίες, τα ναρκωτικά που ‘’σκοτώνουν’’ τη νεολαία μας - το μέλλον της χώρας -  και η παιδική παραβατικότητα.

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη  επιστημονική γνώση  για τον εντοπισμό των αιτίων της τριπλής αυτής μάστιγας, αφού κύρια αφορμή είναι η έλλειψη σωστής οικογένειας και παιδείας. Αναπολώ την παραδοσιακή οικογένεια  και το σχολείο της γενιάς μου, χωρίς να  είμαι αιθεροβάμων και να επικαλούμαι  την επαναφορά τους στη σύγχρονη εποχή. Πρέπει όμως κάτι να γίνει – αυτό θα το βρουν οι ειδικοί – ώστε να μην απεμπολούμε τα όσα θετικά της στοιχεία και κυρίως τους κανόνες της. Ποιος γονιός ή δάσκαλος μπορεί σήμερα να πει όχι στις απαιτήσεις ακόμα και  ανήλικων τέκνων ή  μαθητών;;; Στη δεύτερη περίπτωση ιδιαίτερα, πολλές φορές οι γονείς  τάσσονται αλληλέγγυοι και  των παραβατικών παιδιών τους, ίσως για να βρουν την ησυχία τους, που είναι το καινούργιο ζητούμενο της εποχής μας

Πολλά από τα σημερινά παιδιά, μεγαλώνουν σε συνθήκες ‘’παρκαρίσματος ευκαιρίας’’, με υποδεέστερη φροντίδα και των σκυλιών ράτσας της οικογένειας. Συνεπώς δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η παραβατικότητα, που τα μετατρέπει ακόμα και σε ‘’βαποράκια’’ εμπόρων ναρκωτικών. Η ελευθερία  αποτελεί το ύψιστο αγαθό της ανθρωπότητας, όχι όμως και η ασυδοσία που οδηγεί στην καταστροφή . Ας θυμηθούμε τα λόγια του ύμνου προς την ελευθερία  του Διονυσίου Σολωμού, που  εξυμνεί τους αγώνες των Ελλήνων, με τις δυο πρώτες στροφές του να αποτελούν τον εθνικό μας ύμνο. Στη σύγχρονη πολιτική σύγχυση έχει παραποιηθεί ακόμα και η έννοια της   ελευθερίας.

Άφησα τελευταία  την ενδοοικογενειακή βία,  η οποία δεν είναι άσχετη με όσα προαναφέρθηκαν   και το εμπόριο των ναρκωτικών, που πρέπει να αντιμετωπισθούν  εξοντωτικά. Οι δράστες των δυο αυτών κατηγοριών,  έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της ανοχής μας  και χρήζουν ανάλογης αντιμετώπισης, πριν είναι πολύ αργά.  Στην σύγχρονη παγκόσμια ζούγκλα, μήπως είναι καιρός να αλλάξει και ο τρόπος αντιμετώπισης των θηρίων που μας περιβάλλουν;;; Η μέχρι τώρα αντιμετώπισή τους και η δημόσια προβολή  τους, κολακεύει τα βάρβαρα ένστικτά τους και ενθαρρύνει μελλοντικούς μιμητές. Αυτό ισχύει και για τις δυο  κατηγορίες, με   διαφορετικές για την καθεμιά επιδιώξεις.

 [ κέρδος και  βαρβαρότητα].

Δεν είμαι Ν0μικός για να υποδείξω διαδικασίες και τρόπους αντιμετώπισής τους, είμαι βέβαιος όμως ότι  η εφαρμοζόμενη πρακτική θυμίζει  χάδια. Επικαλούμαι εν προκειμένω και  την  έμμεση προτροπή του Κωνσταντίνου  Καραμανλή, προς τους Δικαστές της Χούντας: ‘’Και όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια’’.

Σε κάθε πόλεμο καθίσταται υποχρεωτική η επιλογή ‘’εμείς ή αυτοί’’ και το εμείς υπονοεί το κοινωνικό σύνολο, αφήνοντας τα ευγενή μας αισθήματα σε ολιγότερο βάρβαρες καταστάσεις. Αν συνεχίσουμε την ίδια τακτική,  η σημερινή συνθηκολόγηση  θα καταστεί οριστική υποταγή.  Αντώνης

---

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ - ΛΑΙΚΗ ΘΥΜΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ

 

                     ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

                ΛΑΙΚΗ ΘΥΜΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ

 

 

Η  πολιτική μας  σκηνή περιλαμβάνει την Κυβέρνηση και την Αντιπολίτευση.  Η πρώτη κυβερνά, νομοθετεί και γενικώς παράγει έργο για το οποίο κρίνεται, για την αποτελεσματικότητα στον λαό και την χώρα αλλά και την διεθνή του απήχηση.  Από το τελευταίο κρίνεται κι η ανταπόκριση και διευκόλυνση, των συμμάχων και ευρωπαίων  εταίρων μας.

Οι διεθνείς οργανισμοί στους οποίους μετέχουμε διέπονται από κανόνες, η εφαρμογή των οποίων αποτελεί και το σημαντικότερο κριτήριο για τη δική τους ευνοϊκή ανταπόκριση. Οι κανόνες αυτοί, ενίοτε υπερισχύουν και του εθνικού  δικαίου και επιτρέπουν την  παρέμβασή  τους αλλά  και την  επιβράβευση  των θετικών αποτελέσματος των χωρών-μελών και των κυβερνήσεών τους.

Με τη λογική αυτή, προέχει η χώρα να εναρμονισθεί   με τις κοινοτικές και διεθνείς συνθήκες, που θα της επιτρέψουν την ασφαλή μελλοντική ικανοποίηση των λαϊκών αιτημάτων. Κάθε αντίθετη σκέψη και ενέργεια, αποτελεί δογματικό πισωγύρισμα στη δεινή κατάσταση του πρόσφατος παρελθόντος. με επακόλουθο τον εκτροχιασμό της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της χώρας.

Η Αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα, δείχνει να ασχολείται  περισσότερο  με τους μουσικούς όρους που διακρίνουν το ρόλο τους στο Κοινοβούλιο και ‘’ομαδόν’’,  το έχουν ρίξει στο θλιβερό μινόρε  [ ελάσσονα] . Ελεεινολογούν κάθε κυβερνητική πράξη που αναδεικνύει τη χώρα και   αντικρούουν   κάθε διεθνή έπαινο προς τη ‘’χώρα’’,   για να ‘’αποδείξουν’’ ότι αυτοί θα τα κάνουν όλα καλύτερα. Μακάρι αλλά πώς;;;

Ας αποδεχθούμε ότι ως εδώ, βρίσκονται στα όρια του αντιπολιτευτικού λόγου, για να ξεκαθαρίσουν και τις μεταξύ τους διαφορές. Οι συκοφαντίες και κατηγορίες  όμως, για  εθνική μειοδοσία και προδοσία , αν την πιστεύουν, γιατί δεν την καταγγέλλουν με στοιχεία στην ανεξάρτητη Ελληνική Δικαιοσύνη, για να απαλλάξουν τη χώρα από το  εθνικό αυτό άγος;;;

Εγώ είμαι ένας απλός, αλλά πολύπειρος γέροντας  και ίσως κάνω λάθος ερμηνείες, γνωρίζω –όπως οφείλω-  ότι η απόκρυψη ανάλογων κακουργημάτων αποτελεί συνενοχή και διώκεται ποινικά. Με την καταγγελία ξεφορτώνονται και τον κ. Μητσοτάκη, που αποτελεί αυτοσκοπό  και καινοφανή διακηρυγμένη επιδίωξη του συνόλου της Αντιπολίτευσης.

Βλέποντας όμως τις κατά καιρούς δημοσκοπήσεις, διαπιστώνω ότι η λαϊκή  θυμοσοφία τα  ακούει όλα αυτά ‘’βερεσέ’’ και διερωτώμαι πώς δεν το  έχουν αντιληφθεί και οι παντοειδείς καταγγέλλοντες.

Με την ευκαιρία, αισθάνομαι τη ανάγκη να ερμηνεύσω τη λέξη θυμοσοφία  η οποία  εκφράζεται ως η πρακτική, βιωματική σοφία που πηγάζει από την καθημερινή εμπειρία και πολύ συχνά με αλληγορίες, λαϊκές ρήσεις και αποφθέγματα.

 Θα αναφερθώ σε κάποια από αυτά, ενδεικτικά για την περίπτωση, που διανύουμε. Αν μελετηθούν σωστά, ίσως οδηγήσουν στην αλλαγή πλεύσης, σώζοντας εαυτούς και τη χώρα.

‘’ Η άριστη πολιτεία είναι εκείνη που υπακούει στους νόμους και όχι στους πολιτικούς. Ο σοφός Χίλων ‘’

‘’ Όταν κάποιος με ωραίους λόγους και κακές προθέσεις πείθει το πλήθος, είναι πολύ κακό για την πολιτεία. Ευριπίδης’’

‘’Οι άνθρωποι ποτέ δεν λένε τόσα ψέματα, όσα μετά το κυνήγι, στη διάρκεια του πολέμου και πριν τις εκλογές. Καγκελάριος Μπίσμαρκ’’. Κλείνω, με το παραλήρημα του δικτάτορα Χίτλερ, που βίωσα προσωπικά: ‘’ Αν θέλετε την εύνοια των μαζών, πρέπει να λέτε τα πιο ηλίθια και τα πιο χοντρά ψέματα. Ελπίζω να έγινα σαφής και εύχομαι να γίνω και χρήσιμος.  Αντώνης

 

 

 

ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΘΡΥΨΑΛΑ

 

                     ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΘΡΥΨΑΛΑ

 

 

Ο τίτλος του σημερινού μου δημοσιεύματος ,  περιγράφει  ό,τι μένει ύστερα από μια μεγάλη αποτυχία ή δυστυχία. Για την ανάπτυξή του θα περιοριστώ σε προσωπικά μόνο βιώματα μου.

Θα αρχίσω με εκείνα που γνώρισα υπηρεσιακά, χωρίς να αποκαλύψω κάτι απόρρητο, αφού ‘’  ο κόσμος το είχε τούμπανο’’ και ο ελληνικός λαός κρυμμένο μυστικό. Την περίοδο που υπηρετούσα στη ΜΕΑ Βρυξελλών,  με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ακούστηκαν τα πιο αντιφατικά συνθήματα, δια στόματος του Προέδρου του και Πρωθυπουργού. Το περιβόητο  ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και θα κάνω δημοψήφισμα για την παραμονή μας. Από την άλλη, ο αείμνηστος  Θεόδωρος Πάγκαλος, διόρθωνε δημόσια συνεργάτη του  που μιλούσε για την  κακή ΕΟΚ, με τη γνωστή αθυροστομία του ‘’ βρε βλάκα, αυτά τα λέμε στην Ελλάδα μόνο και αν δεν εισέρρεαν τα Ευρωπαϊκά δισεκατομμύρια στη χώρα μας, θα είχαμε πεινάσει.

Ο  συμπαθέστατος πρώτος Υπουργός Εξωτερικών, ο αποκαλούμενος και ΜΠΆΡΜΑ - ΓΙΑΝΝΗΣ, σε κάθε θέμα των επίσημων συζητήσεων στην ΕΟΚ, ζητούσε τηλεφωνικά την άποψη του Αντρέα και γινόμασταν ρεζίλι, όπως είχε παραδεχθεί και ο ίδιος.  Η διεθνής άποψη για τη χώρα μας, ήταν δυσμενέστατη , με ανάλογη αντιμετώπιση. Μας αποκαλούσαν τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας και εκτός  κάθε κανονικότητας.

 

Να θυμίσω στους σημερινούς  συκοφάντες τις γνωστές καταδίκες, τις παραγραφές και τις απαλλαγές με την ψήφο του Προέδρου του Ειδικού Δικαστηρίου, για τις καραμπινάτες απάτες υψηλών στελεχών του;;; Η σημερινή ηγεσία του δεν προήλθε από παρθενογένεση και συνεπώς μόνο στα ίδια ή χειρότερα θα οδηγήσει τη χώρα. Άλλωστε τα ‘’ γενόμενα ουκ απογίγνονται ’’, και   συχνά   επαναλαμβάνονται.

Ο ταξιδιώτης της Ιθάκης, που  μου έδωσε και τον τίτλο των γραφομένων μου, επανέρχεται ως αναγεννώμενος  Φοίνικας ,  ενώ στην πραγματικότητα προέρχεται από τα συντρίμμια του δικού του κόμματος, που ο ίδιος  διέλυσε. Εδώ είναι ανώφελο να προχωρήσουμε σε περαιτέρω ανάλυση, αφού  προκύπτει από τα έργα και τις ημέρες του. Πως θα μπορέσουν να συνεννοηθουν αφού δεν μιλάνε μεταξύ τους;;;

 Οι Βαρουφακιάδες’’, το κλείσιμο των Τραπεζών, η υποθήκευση των ‘’ασημικών’’ της χώρας  μας, το δημοψήφισμα και η άμεση αλλαγή του αποτελέσματος της λαϊκής ετυμηγορίας,  αποτελούν  ένα ικανοποιητικό δείγμα του νέου ‘’ Οδυσσέα’’.  Τα ίδια θα ξανακάνει διότι ομολογημένη επιδίωξή του αποτελούσε ανέκαθεν η κατάληψη της εξουσίας.

Για τους λοιπούς της Αντιπολίτευσης, εμμονικούς, συμπλεγματικούς, θεομπαίχτες, θαυμαστές του Πούτιν και εκμεταλλευτές του λαϊκού αισθήματος για την αναπάντεχη  και αδικαιολόγητη   συμφορά τους. Δεν έχουν να προσφέρουν κάτι, πειραματιζόμενοι στου κασσίδη το κεφάλι, που λέει ο λαός. Θυμίζουν την επιλογή Τραμπ μεταξύ των άσχετων με τη διπλωματία φίλων του και βλέπουμε τα αποτελέσματα παγκόσμια.

Έρχομαι  τώρα στην Κυβερνώσα παράταξη και τον ηγέτη της, για τον οποίο  δεν έτρεφα και τα καλύτερα αισθήματα, αφού είχα και μια έμμεση υπηρεσιακή  διαμάχη με μέλος της οικογενείας του.

 Έχοντας ζήσει οικογενειακώς περισσότερο από τρεις δεκαετίας στην τέως Ανατολική και την φιλελεύθερη Ευρώπη, αισθάνομαι ότι τα τελευταία χρόνια η χώρα μας από ψαροκώσταινα έγινε μια ευνομούμενη και σεβαστή διεθνώς ευρωπαϊκή χώρα. Η σημερινή Ελλάδα είναι η καλύτερη που γνώρισα στα 92 μου χρόνια και με τόσες διεθνείς εμπειρίες. Κατόπιν αυτού, όπως έχω ξαναγράψει, ακόμα και αν δεν υπήρχε ο κ. Μητσοτάκης έπρεπε να τον ‘’ΕΦΕΥΡΟΥΜΕ’’, γιατί ένα ενδεχόμενο πισωγύρισμα της χώρας, που ‘’ευαγγελίζονται’’ εκείνοι που την πλήγωσαν, θα βλάψει τη χώρα ανεπανόρθωτα.

Όσον αφορά τα οικονομικά, στα οποία αναφέρεται ο εσμός των λαϊκιστών, πραγματικά καλά οικονομικά για το λαό μπορούν να προκύψουν μόνο σε  μια χώρα με σωστή και συνετή  εθνική οικονομία, όπως συμβαίνει τώρα στη χώρα μας.   Αντώνης

 

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ Η ''ΚΑΦΡΙΛΑ''

 

                 ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ Η ‘’ΚΑΦΡΙΛΑ’’

 

 

Είχα σκεφθεί από καιρό να ασχοληθώ με τις απρέπειες που παρατηρούνται κατά την ανάκρουση του Εθνικού μας Ύμνου, πριν την έναρξη αθλητικών αγώνων. Ιδιαίτερα σε αγώνες που μετέχουν και αλλοδαποί παίχτες, για όσους δεν αισθάνονταν την ανάγκη να σεβασθούν τα ιερά και όσια της χώρας που τους φιλοξενεί. Είχα παρατηρήσει ότι, ενώ οι Έλληνες συνόδευαν την ανάκρουση του και φωνητικά, πολλοί ξένοι, για τους δικούς τους λόγους, έκαναν διάφορες κινήσεις και  διορθώσεις της τελευταίας στιγμής, σε δυο τρεις περιπτώσεις ‘’ένοιωσαν την ανάγκη να απαλλαγούν από ενδεχόμενες ενοχλήσεις των γεννητικών τους οργάνων’’.

Δεν το έκανα όμως διότι σκέφθηκα ότι οι πάντες θα με θεωρούσαν σαν  ρατσιστή και το κείμενό μου θα αποτελούσε αντικείμενο εκμετάλλευσης εθνικιστών και πατριδοκάπηλων και σιώπησα. Ύστερα όμως από την ‘’καφρίλα’’ που είδα με τα μάτια μου και άκουσα με τα αφτιά μου, σε  αγώνα μπάσκετ στις 5 Ιουνίου, κατάλαβα ότι θα αδικούσα τους ξένους παίχτες, οι οποίοι  είχαν το  ‘’ελαφρυντικό’’ ότι δεν αφορούσε τον Ύμνο της χώρας τους και δεν κατανοούσαν το περιεχόμενό του.

Στην περιγραφόμενη περίπτωση δεν επρόκειτο για τη συνηθισμένη απρέπεια αλλά για ‘’καφρίλα’’  οπαδών της γηπεδούχου ομάδας, οι οποίοι επιδίωξαν και πέτυχαν να μην ακουστεί ο Ύμνος, καλύπτοντάς τον με βδελυρές και ακατονόμαστες χειρονομίες και ύβρεις κατά των αντιπάλων τους, με τις οποίες  θα  ασχοληθούν άλλοι αρμοδιότεροι από μένα.

  Προσωπικά μένω στη βάναυση προσβολή του  εθνικού μας συμβόλου, το οποίο θυσιάστηκε στο βωμό της οπαδικής βίας και την στήριξη της ακραίας εξαλλοσύνης του Προέδρου και παραγόντων της γηπεδούχου ομάδας. Την εξαλλοσύνη  αυτή μιμήθηκε  και το αμφισβητηθέν εσχάτως προπονητικό team, για να μη χάσουν το ''παντεσπάνι’’ που τους προσφέρει η φιλόξενη χώρας μας. Η ευθύνη για την αντεθνική αυτή πράξη βαρύνει όλους τους αρμόδιους, οι οποίοι δεν έσπευσαν να προλάβουν μα ούτε και εκ των υστέρων να  στιγματίσουν δεόντως το γεγονός.

Εκεί που φθάσαμε και με δεδομένο ότι ‘’ κάφροι’’ υπάρχουν και σε άλλες ομάδες και γήπεδα, καλόν είναι η πολιτεία να λάβει μέτρα προστασίας των εθνικών μας συμβόλων και οι  αρμόδιες ομοσπονδίες να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Αν δεν μπορούν, να απαγορεύσουν την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου, σε χώρους βανδάλων.

Αντώνης

 

ΤΡΕΙΣ ΛΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΟΡΕΎΟΥΝ

    ΤΡΕΙΣ ΛΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΟΡΕΥΟΥΝ

 

 

Η γνωστή λαϊκή έκφραση του τίτλου, περιγράφει μια κατάσταση σύγχυσης, απόλυτης ασυνεννοησίας και έλλειψης συντονισμού. Χαρακτηρίζει μια γνωστή ελληνική κατάσταση, όταν σε μια οποιαδήποτε ομάδα κάποιος, παρασυρμένος από φανατισμό [  δικό του ή  άλλων, που θέλουν να καλύψουν ενδεχόμενα δικά τους λάθη], κάνει ή  λέει τα δικά του, δημιουργώντας χάος και έλλειψη οργάνωσης.

Όπως αντιλαμβάνεστε, αναφέρομαι σε γνωστό και αξιόλογο επιχειρηματία και πρόεδρο μεγάλης ομάδας μπάσκετ, στην οποία έχει επενδύσει τεράστια  ποσά και την έχει επανδρώσει με πλειάδα άριστων παικτών. Είναι μια από τις καλύτερες,  αν όχι η καλύτερη,  στο επίπεδο των στελεχών. Αυτό όμως δεν αποτελεί και μοναδική προϋπόθεση να κατακτά όλους τους τίτλους. Τους λόγους ατυχίας ή αποτυχίας, μπορεί να τους αναζητήσει και σε άλλους παράγοντες. Το να κατηγορεί με τόσο φανατισμό, τους άλλους δεν αποτελεί σώφρονα πράξη και τον αδικεί η επίκληση μεσολάβησης της όποιας Κυβέρνησης [ σε μια δημο0κρατική χώρα] ή να αποδίδει κάθε αποτυχία στους διαιτητές. Οι δυο μεγάλες ομάδες της χώρας δεν δικαιούνται να έχουν ανάλογα παράπονα. Ο ίδιος έχει τιμωρηθεί και  για απαράδεκτη είσοδό του – στο ημίχρονο- στο χώρο των διαιτητών για τους  επηρεάσει .

Για μια ακόμα φορά ενδέχεται να τιμωρηθεί για τις απαράδεκτες και αναπόδεικτες δηλώσεις του και να του επιβληθούν νέες ποινές και πρόστιμα που μπορεί εύκολα να πληρώσει. Σκέφθηκε όμως αν στη σημερινή ‘’ρεβάνς]’’ αντιδράσουν βίαια κάποιοι ανεγκέφαλοι οπαδοί, που υπάρχουν αρκετοί σε κάθε ομάδα. Εύχομαι να μη συμβεί το παραμικρό γιατί θα είναι άδικο και για την ίδια την ομάδα που έχει δημιουργήσει. Απεύχομαι δε να συμβούν και ‘’τα χειρότερα’’ που δεν θέλω καν να τα αναφέρω.

Ειρήνη υμίν τε και ημίν, γιατί στα ομαδικά αθλήματα της χώρας μας πολλά έχουν συμβεί. Σε πρώτη φάση ας προλάβουμε τα χειρότερα και ας κερδίσει ο καλύτερος. Με πιο μεγάλη ηρεμία είμαι βέβαιος ότι θα βρείτε και τα αίτια του ‘’άδικου’’ αποκλεισμού της μεγάλης ομάδας σας   από τον τελικό του ευρωπαϊκού, στο ίδιο σας το σπίτι!!!  Αντώνης

 

 

 

 

 

 

 

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

 

                            ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

 

 

Οι έμποροι των εθνών, το γνωστό μυθιστόρημα του   Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη,  αναφέρεται στην ασυδοσία Ενετών και Γενοβέζων πειρατών στο Αιγαίο. Επιδίωξή τους ήταν η κατάκτηση των Κυκλάδων και  ο αναβρασμός και  η λεηλασία   του πλούτου της περιοχής. Το μυθιστόρημα γράφηκε το 1883 και η πλοκή του στηρίζεται σε ιστορικά  γεγονότα του 1200. Δεν μπορούσε  να φαντασθεί βέβαια ότι θα υπήρχαν μιμητές των γεγονότων 820 χρόνια αργότερα και μάλιστα από ‘’ηγέτες’’ του σύγχρονου πολιτισμένου κόσμου, υπό τον μανδύα της απόδοσης δικαιοσύνης .

Τα σημερινά γεγονότα, θεωρητικά για την ώρα, με τουρκικές απειλές στο Αιγαίο, πρακτικά όμως επεκτείνονται σε γειτονικές θάλασσες, στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία. Η διαφορά με τους παλιούς πειρατές, έγκειται στο γεγονός ότι οι σύγχρονοι ‘’έμποροι των εθνών’’ βομβαρδίζουν, εκτοξεύουν πυραύλους και άλλα φονικά μέσα και εισβάλουν σε ανεξάρτητες χώρες για να κατακτήσουν εδάφη τους και οτιδήποτε άλλο ‘’λιμπίζονται’’.

Πρόκειται για μεταλλαγμένους κομμουνιστές, διωκόμενους για σοβαρά ποινικά  αδικήματα, ‘’νομιμοποιημένους’’ τρομοκράτες, ελεγχόμενους για ενδεχόμενη ψυχοπάθεια και δικτάτορες. Συνοπτικά θα μπορούσα να τους αποκαλέσω με τον οξύμωρο πολιτικό όρο ‘’ αναρχοφασίστες’’.

Θα διερωτηθείτε ευλόγως και τι κάνει ο ΟΗΕ; Εκδίδει αποφάσεις που δεν μπορεί να εφαρμόσει, όπως και για τη μαρτυρική Κύπρο, μεγάλο μέρος της οποίας παραμένει για πολλές  δεκαετίες υπό την κατοχή της Τουρκίας, η οποία   ‘’ορέγεται’’ και τις γειτονικές θάλασσες.

Ο αυτοαποκαλούμενος παγκόσμιος ηγέτης, αφού έμπλεξε τη χώρα του και την υφήλιο, σε ένα πόλεμο, προσπαθεί ταπεινωμένος  να απεμπλακεί εμφανιζόμενος ως νικητής, θυμίζοντας τον πάλαι ποτέ ‘’Ντούτσε’’ , μετά την  ήττα του. Σαν να μην έφθανε αυτό, προσπαθεί να ελέγξει   τις όποιες αποφάσεις  της  Ελληνικής  Δικαιοσύνης και καλεί την Ελληνική Κυβέρνηση να ανατρέψει  δικαστική  απόφαση, όπως κάνει ο ίδιος και οι ‘’φίλοι’’ του Πούτιν και Ερντογάν στις ‘’δημοκρατικές’’ χώρες τους.

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, αφού απορρίπτει, με ανακοίνωσή της, ως απαράδεκτη την αμερικανική αυτή παρέμβαση, ζητεί ‘’ τη στήριξη του δικαστικού  συστήματος από ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο’’. ΑΜΗΝ!!! Αντώνης

 

                      ΤΟ ΘΥΜΙΚΟ ΜΟΥ

 

«Τήν ἀνάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος», που σημαίνει κάνω κάτι απόλυτα  αναπόφευκτο, με τη θέλησή μου και με προθυμία. Μετατρέπω μια επιβεβλημένη κατάσταση σε προσωπικό φιλότιμο. 

Με τη φράση αυτή που  αποτελεί παραλλαγή  γνωστής αρχαίας ελληνικής ρήσης, προσπαθώ να εκφράσω το προσωπικό μου ‘’θυμικό, που  αποτελεί έκφραση ψυχής     και   δείχνει τις  συναισθηματικές και  βουλητικές παρορμήσεις που χαρακτηρίζουν την  εικόνα του ανθρώπου. 

Είμαι και εγώ ένα ανθρωπάκι του Θεού, υπέργηρος μεν αλλά με ‘’ σώας τας φρένας’’  και κατασταλαγμένα τα αισθήματά και συναισθήματά μου .Θα είμαι ευτυχής αν το πρόβλημα της όρασης  μου επιτρέψει να ολοκληρώσω το σημερινό μου πόνημα, με αναφορές στον δωρικό πατέρα μου, που τον είχα πρότυπο  σε όλη μου την ζωή.

Πρόκειται για τον Παναγιώτη Ταρνανά, γεννημένο σε ένα από τα γνωστά μαστοροχώρια του  Βοΐου Κοζάνης, τον  Πεντάλοφο [ παλιότερα Ζουμπάνι] που έφθασε, αναζητώντας εργασσία. στην περιοχή της γενέτειράς μου Αταλάντης. Στην αρχή, μαζί με τον πατέρα  , τον μικρότερο αδελφό του και πολλούς άλλους οικοδόμους,  διασκορπίστηκαν σε όλη την περιφέρεια και ασχολήθηκαν με την οικοδόμηση σπιτιών, δημόσιων κτηρίων και εκκλησιών, σε όλη την  περιφέρεια. Παντρεύτηκε, απέκτησε οικογένεια, πολλούς φίλους,  έμεινε όμως για πάντα Ζουμπανιώτης  και Δωρικός. Δεν ήταν σοβαροφανής, αλλά πάντα σοβαρός, καλοκάγαθος και αλτρουιστής.

Πρόσφατα έφυγε από τη ζωή  ο τελευταίος ‘’γητευτής’’  της πέτρας και πρωτομάστορας, ο  Κώστας Ταρνανάς, που έπιανε  την πέτρα στα χέρια του και τη διαμόρφωνε. όπως και οι προγενέστεροί του, σε έργο τέχνης.

Παραθέτω μικρο   απόσπασμα σχετικού δημοσιεύματος:

Το Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου “ΦΙΛΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ – ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ” ανακοινώνει με θλίψη την απώλεια ενός ξεχωριστού φίλου, συνεργάτη και μέλους των Ανθέων, του Πενταλοφίτη μάστορα Κώστα Ταρνανά.

Ο Κώστας προερχόμενος από μαστορική οικογένεια ακολούθησε τον ίδιο δρόμο και αξιώθηκε να διακριθεί ανάμεσα στους ομότεχνούς του. Το όνομά του ήταν συνώνυμο της Ζουπανιώτικης τέχνης της πέτρας, όχι μόνο στον τόπο του, αλλά και ευρύτερα.

Τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, για να ξεπεράσουμε τους φόβους μας και να  γελάσουμε, ανέβαινε στο κρεβάτι και χοροπηδούσε με τα μακριά του ‘’σώβρακα’’, με ένα απλό μειδίαμα, με ευδιάκριτη όμως την προσπάθειά του να μας δώσει  λίγη χαρά και να ξεχάσουμε την πείνα και την κατοχή.  Νουθετούσε χωρίς να μας τιμωρεί για τις αταξίες μας.

Στον Πεντάλοφο πέρασε  επιστρέφοντας με τα πόδια από το μέτωπο στην Αλβανία για να δει τους δικούς του και ένοιωθε ενοχές που έφυγε μακριά τους. Προσπαθώντας να ‘’εξιλεωθεί’’ έστελνε  στους γονείς του μικροδωράκια.

 Σε μια από τις επισκέψεις μας καταφέραμε να τον πάρουμε μαζί μας, όταν οι γονείς του είχαν πια φύγει από τη ζωή και δεν μπορούσε να συγκρατήσει το κλάμα του. Φοβηθήκαμε τα χειρότερα και επιστρέψαμε άρον – άρον.

Είχε περιορισμένη σχολική παιδεία αλλά πάρα πολλές γνώσεις και τρομερή μνήμη. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι εκείνος μου έμαθε τον γαλλικό εθνικό ύμνο, που είχε υποχρεωθεί να μάθει στο σχολείο, την περίοδο της ‘’γαλλικής εποπτείας’’ της περιοχής του [ 1916-1918].

Ήταν  συνεργάσιμος και φιλότιμος, με χαρακτηριστική την περίπτωση που εργαζόταν ‘’μεροκάματο’’, αφού συνήθως η ομάδα εργασίας του, έπαιρνε τις οικοδομές ‘’κατ’ αποκοπή’’.. Άρχιζε τα χαράματα και τελείωνε τη νύχτα με το σκεπτικό ότι το έκανε για να ανταποκριθεί στο δίκαιο, αφού και ο εργοδότης του έδινε ολόκληρο το μεροκάματο.

Μη σκεφθείτε ότι προσπαθώ να τον κολακεύσω εν όψει της μελλοντικής μας συνάντησής , γιατί  πιστεύω ότι μου κληροδότησε όλα του τα χαρίσματα, ακόμα και την αίσθηση ότι είμαι και εγώ ‘’Ζουμπανιώτης’’. Αντώνης