ΕΞ ΑΓΧΙΣΤΕΙΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

 

              ΕΞ ΑΓΧΙΣΤΙΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

 

 

Επικαλούμενος  τα Δικαιώματα  του Ανθρώπου, τα οποία υπερασπίζονται και το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, δανείζομαι προσωρινά τον  τίτλο του εξ  ‘’αγχιστείας διπλωμάτη’’. Δεν υπήρξα ποτέ μέλος του Διπλωματικού Σώματος, μπόρεσα όμως να διακρίνω το έργο εξαίρετων Ελλήνων διπλωματών. Η μακρά  υπηρεσία    μου στο ΥΠΕΞ  και στην Ευρώπη  [ συμπεριλαμβανομένων και των χωρών του τέως ‘’υπαρκτού σοσιαλισμού] και η άμεση γνώση μου [λόγω θέσης] των πραγματικών  γεγονότων, μου  επιτρέπουν να διακρίνω  ευχερώς  τις παρούσες αστόχαστες πολεμικές συρράξεις διεθνώς και τις καθ΄ημας ανάλογες καθημερινές αιτιάσεις  των κομμάτων της Αντιπολίτευσης.

Πριν προχωρήσω στην ανάλυση των γεγονότων διευκρινίζω  ότι σε κάθε σύρραξη η ευθύνη βαρύνει το σύνολο των μετεχόντων, πλην της χώρας που υφίσταται εισβολή, που δικαιούται και οφείλει να αμυνθεί.

 Η Διεθνής πολιτική και η διπλωματία  έχουν ειδικό τρόπο αντίδρασης ,  επιλογή του  χρόνου και του τρόπου, συχνά δε  την μυστικότητα. Δεν επιτρέπεται η κοινολόγηση πληροφοριών στη διάρκεια των γεγονότων, χωρις συνεννόηση με την Κυβέρνηση. Όλοι αυτοί που άστοχα  φωνασκούν, υιοθετώντας συχνά και τις παράνομες θέσεις της Τουρκίας, κατά βάθος θέλουν να επιβάλουν τις στρεβλές απόψεις τους, αδιαφορώντας για τις ενδεχόμενες συνέπειες.

Κατά το Σύνταγμα την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας έχει η κυβέρνηση που επέλεξε δια της ψήφου του  ο λαός. Η Κυβέρνηση για τις παντοειδείς  διεθνείς και διμερείς σχέσεις της,  διαθέτει επιτελεία έμπειρων  επαγγελματιών  Διπλωματών και εμπειρογνωμόνων. Διερωτώμαι πόθεν αντλεί η Αντιπολίτευση τη γνώση των πραγματικών γεγονότων και τις γνώσεις  για την ορθή αντιμετώπισή τους;   Όπως πάει, η τελευταία θα μείνει πάλι ‘’μετεξεταστέα’’ και θα αναζητεί την αιτία της στασιμότητάς της, ύστερα από 8 χρόνια παραμονής στην εξουσία της παρούσας Κυβέρνησης. Ας προσέχει τουλάχιστον να μη βλάπτει – έστω και  άθελά της -  τη χώρα όλων μας.

 Όσον αφορά τον   αυτοχαρακτηρισμό μου, αποτελεί ένα άτυπο, ίσως δε και αδόκιμο, λεκτικό σχήμα  και δεν έχει σχέση με αντιποίηση αρχής πού συχνά  διαπράττει  αρχηγός κόμματος, μέσω  τηλεοπτικών  καναλιών, για  να προβάλει τα μαντζούνια που εμπορεύεται,  με παράλληλη περιγραφή των συστατικών , τη δράση τους και   επίδειξη   εφαρμογής των. Σημαντικό λόγο της παρέμβασής μου αποτελεί και η  ιδιοποίηση κάποιων Κομμάτων, του όρου προοδευτικός, που έμμεσα κατατάσσει, εμάς τους υπόλοιπους, στην κατηγορία των συντηρητικών,   καθυστερημένων και   ανόητων.

Αφήνοντας κατά μέρος τον μεγάλο πλανητάρχη   και την ‘’παρέα’’ του, μένω στους  δικούς μας, που στην υπερβολή τους και την προσπάθεια εντυπωσιασμού, πολλές φορές  υπερασπίζονται [προφανώς από άγνοια], τουρκικές θέσεις.

Ακόμα και το σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου [6.8.76] ‘’βυθίσατε το χόρα’’ το οποίο παραβίασε τα ελληνικά χορικά μας ύδατα υπό το πρόσχημα ερευνών, κοντά στη Λήμνο, έγινε μετά από τηλεφωνική συνεννόηση  με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

           Με την ευκαιρία, παραθέτω ως απολύτως αναγκαία μια σύντομη εμπεριστατωμένη περιγραφή της έννοιας της  διπλωματίας       και σημαντικές αρχές της, ώστε να αποφεύγουν ανάλογα ολισθήματα εις το μέλλον. 

διπλωματία

Η διπλωματία είναι η τέχνη και η πρακτική της διεξαγωγής διαπραγματεύσεων και της διατήρησης σχέσεων μεταξύ εκπροσώπων διαφορετικών κρατών ή ομάδων. Αποτελεί το βασικότερο εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής για την ειρηνική επίλυση διαφορών, την προώθηση του εμπορίου, της οικονομίας, του πολιτισμού και της ασφάλειας.

Wikipedia +1

Μορφές Διπλωματίας

·  Διμερής διπλωματία: Σχέσεις και διαπραγματεύσεις απευθείας μεταξύ δύο κρατών.

·  Πολυμερής διπλωματία: Διαβουλεύσεις στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών (π.χ. ΟΗΕ, ΕΕ).

·  Δημόσια διπλωματία: Επικοινωνία ενός κράτους απευθείας με τους πολίτες άλλων χωρών για τη βελτίωση της εικόνας του.

·  Πολιτιστική διπλωματία: Χρήση των τεχνών, της γλώσσας και της παράδοσης για την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης.

·  Οικονομική διπλωματία: Εστίαση στις εμπορικές συμφωνίες, τις επενδύσεις και τις οικονομικές κυρώσεις.

 

 

Αντώνης

ZHN, ΕΥ ΖΗΝ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΝ

                  ΤΟ ΖΗΝ, ΕΥ-ΖΗΝ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΝ

 

 

Με μηδαμινή  επιστημονική γνώση του αντικειμένου, αλλά   με περίσσεια προσωπική εμπειρία, θα προσπαθήσω να προσεγγίσω τις βασικές φάσεις της ανθρώπινης ζωής, χρησιμοποιώντας, όπου μπορώ - για τη διάσωσή τους - λόγιες λέξεις και φράσεις. [Περίσσεια: Είναι λόγιο ουσιαστικό που σημαίνει το πλεόνασμα, την υπερβολή] . Για τους λόγους που προανέφερα, η όλη προσέγγιση θα γίνει με εμπειρικά κριτήρια  και  μικρούς ερανισμούς από την AI.

Αρχίζουμε λοιπόν από την πρώτη λέξη του τίτλου που σημαίνει να ζει κάποιος, να αναπνέει, να κινείται και να  μπορεί να προσφέρει άμεσα ή έμμεσα στο κοινωνικό σύνολο.

Το ευ ζην είναι αρχαία ελληνική έκφραση και σημαίνει την καλή ζωή και  ευδαιμονία, με το ζην να αναφέρεται στη βιολογική ζωή, ενώ το ευ ζην αντιπροσωπεύει και την ποιότητα της ζωής, την πνευματική και σωματική υγεία και την ηθική ολοκλήρωση του ανθρώπου. Η διασημότερη αναφορά στη φράση ανήκει στον  Μέγα Αλέξανδρο, με τη δήλωσή του ‘’στους γονείς μου οφείλω το ζην και στον δάσκαλό μου Αριστοτέλη το ευ ζην.

Κατά τον Αριστοτέλη, το «ευ ζην» (το να ζει κανείς καλά και ουσιαστικά) δεν ταυτίζεται με την απλή βιολογική επιβίωση ή την αναζήτηση υλικών ηδονών, αλλά θεμελιώνεται στην ευδαιμονία, η οποία επιτυγχάνεται μέσω του βίου «κατ' αρετήν» και της ολοκλήρωσης του ανθρώπου ως κοινωνικού όντος.  Η αρετή δεν είναι απλή θεωρία αλλά έξη (συνήθεια) που αποκτάται με την πράξη. Δίδασκε δε ότι  ηθική αρετή είναι μεσότητα. Βρίσκεται ανάμεσα σε δύο άκρα: την υπερβολή και την έλλειψη. Και τα δύο αυτά άκρα αποτελούν κακίες.

Στην εποχή μας,  η έννοια του ευ ζην προσεγγίζεται μέσα από τους ακόλουθους  4 βασικούς πυλώνες: Σωματική υγεία, ψυχική ισορροπία, πνευματική ανάπτυξη και  προσεγμένη διατροφή, άσκηση, ύπνος.

 Δεν λαμβάνω υπόψη μου τα όσα επιφυλάσσουν δι’ εαυτούς οι σύγχρονοι νεόπλουτοι, οι οποίοι, για να ξεπεράσουν το τραύμα της προηγούμενης στέρησης, το έριξαν στην κάθε μορφής καλοπέραση. Μου θυμίζουν το σύμπλεγμα της γενιάς μου, που προσπαθούσε να κάνει το ίδιο μετά την απελευθέρωση,  αλλά δεν τα κατάφερε, με εξαίρεση τους μαυραγορίτες της εποχής.

Υπάρχει και μια άλλη έκφραση του ΖΗΝ, εκείνων   του ζην επικινδύνως, που αφορά κυρίως άτομα που, για τους δικούς τους λόγους και  με τη θέληση τους, ασχολούνται με επικίνδυνες δραστηριότητες. Πρόκειται για τη γνωστή ιταλική έκφραση vivere pericolosamente, που αποδίδεται φιλοσοφικά στον Φρίντριχ Νίτσε.  Στην κατηγορία αυτή  όμως εμπλέκονται και άτομα που δεν έχουν καμιά πρόθεση να ρισκάρουν επικίνδυνα.

Προσωπικά δεν είχα καμιά διάθεση να ζήσω όλους αυτούς τους κινδύνους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, της πείνας του 1941 και του αδελφοκτόνου εμφυλίου που τα συνόδευσε.

Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, τη δεκαετία του 1960, που υπηρετούσα στη  Πράγα, είδα και τη  σοσιαλιστική μορφή βίας, με τη Σοβιετική εισβολή του 1968, στη χώρα. Το ζην επικινδύνως λοιπόν μπορεί να μας συμβεί και χωρίς τη συγκατάθεσή μας, με τα θύματα  να χαρακτηρίζονται απλά ‘’παράπλευρες απώλειες’’. Τι κάνει ο άνθρωπος για να ‘’συγκαλύψει’’ τα αιμοχαρή του ένστικτα!!!

Φθάνουμε λοιπόν και στην τελευταία ‘’last but not least’’ κατηγορία του επιζήν, για την οποία προσωπικά πιστεύω  ότι είναι και η πιο ενδιαφέρουσα. Θεωρώ ότι αποτελεί το ταμείο  εξόφλησης του τελικού λογαριασμού  της ζωής γιατί είμαι βέβαιος ότι τίποτα και πουθενά δεν προσφέρεται δωρεάν. Εντοπίζω το πρόβλημα κυρίως στα γηρατειά και το  βλέπω σαν ένα είδος  διοδίων σε μια νοερή  λεωφόρο της μακροζωίας.

Εδώ  ακριβώς εντοπίζεται κυριολεκτικά το επιζήν, αφού ζω μεν και σκέπτομαι αλλά δεν  προσφέρω οτιδήποτε  στο κοινωνικό σύνολο και [στις αρχές των 93 χρόνων μου] μετά δυσκολίας ανταποκρίνομαι και στις προσωπικές μου ανάγκες.

Θεωρώ ότι, πληρώνω διόδια για τη  χρήση της λεωφόρου μιας ψεύτικης και οδυνηρής  μακροζωίας, κάτι που δεν αποζήτησα και φθάνω στο σημείο να δικαιολογώ  τις επιλογές των αρχαίων Σπαρτιατών , τις οποίες ως μαθητής  απέρριπτα μετά βδελυγμίας.

Μη μου  μιλήσετε για γηροκομεία και τη φροντίδα των ηλικιωμένων στη χώρα μας, γιατί θα ταχθώ αναφανδόν υπέρ της επαναφοράς του  ‘’Καιάδα’’ πανελληνίως, για κάθε άτομο που δεν μπορεί πια να  προσφέρει και δεν διαθέτει ανθηρά  οικονομικά. Η πάλαι ποτέ επαναλαμβανόμενη φράση γα τα ‘’τιμημένα γηρατειά’’, έχει στοιχειώσει στα αφτιά μου και δεν αποζητώ πια  τη συμπόνια κανενός.

Το παρόν δεν αποτελεί υπαινιγμό για κανένα, αλλά σαφή και γενικευμένο φαινόμενο της εποχής που διανύουμε.  Ευτυχώς που βρίσκομαι στο τέλος, σκέπτομαι όμως πού οδηγούνται οι σημερινοί νέοι. Αλλοίμονο στους επερχόμενους, τη ζωή των οποίων δεν θα ήθελα καν  να γνωρίσω , φεύγοντας  με την απορία, γιατί αυτό δεν το βλέπουν ούτε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι νέοι της εποχής;;;  Αντώνης 

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ

 

                       ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ

 

Η φράση χρησιμοποιείται απαξιωτικά   ως επίπληξη σε ομάδες ανθρώπων όταν λένε ή κάνουν πράγματα ντροπιαστικά. Η φράση χρησιμοποιείται στην Ιλιάδα από την Ήρα, τον Αγαμέμνονα και τον Αίαντα προς τους  Έλληνες για να διώξουν τη δειλία τους και να αναθαρρήσουν.

Δεν έπαυσε και δεν θα παύσει να χρησιμοποιείται κάθε φορά που 0μάδες και οργανωμένα κομματικά σύνολα ασχολούνται με θέματα που δεν υπηρετούν τα  εθνικά συμφέροντα ή παραβαίνουν τους Νόμους και τους ηθικούς κανόνες της πολιτείας, παρουσιάζοντας την ηγεσία της χώρας, ως κλέφτες, συμμορία απατεώνων και ‘’εθνικών προδοτών’’, ενώ διεθνώς ομολογείται το αντίθετο.

Υφίσταται λοιπόν το γεγονός ότι είναι η  μοναδική περίοδος που η χώρα χαίρει της πλήρο0υς  διεθνούς εκτίμησης και διακηρύσσεται διεθνώς ως παράδειγμα προς μίμηση σε πολλούς τομείς της οικονομικής και κοινωνικής διεθνούς πραγματικότητας.

 Ίσως αυτό προδίδει και την πρόθεση κάποιων στη γνωστή μιζέρια του παρελθόντος με το  ΕΟΚ  κα ΝΑΤΟ, την εκδίωξη του έλληνα Πρωθυπουργού από το Συμβούλιο Κορυφής, ή την  ‘’τιμωρία εγκλεισμού’’ που υποχρέωσε  έτερο Έλληνα ηγέτη, να κάνει το ΟΧΙ  προσωπικού του Δημοψηφίσματος  ΝΑΙ και άλλα πολλά, μέχρι και την απειλή εκδίωξής μας από  την Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα επί πληρωμή.

Καλώ όλους αυτούς τους τυχοδιωκτικά κινούμενους να μην συνεχίσουν να βλάπτουν τη χώρα όλων μας. Πολλοί από τους αναφερόμενους έχουν  ζήσει πολλά χρόνια με παχυλές αποδοχές, στο μικρό Βέλγιο με αμέτρητα εθνικά και γλωσσικά προβλήματα και παρ’ όλα αυτά να  λειτουργούν άψογα ακόμα και χωρίς Κυβέρνηση. Αυτό γίνεται διότι έχουν καταλάβει ότι προέχει το γενικό καλό του ιδιοτελούς. Ερωτώ ειδικά  έναν νέο άνθρωπο και αρχηγό Κόμματος, αν  είδε ποτέ κάτι ανάλογο στο βελγικό κοινοβούλιο με αυτά που διαπράττει ο ίδιος!!!  Προσωπικά με τριπλάσιο χρόνο διαμονής στις Βρυξέλλες δεν είδα. Πώς το εξηγεί αυτό  και κυρίως το επίπεδο συνομιλίας και συνεργασίας, μεταξύ αντιπάλων που τους χωρίζουν υπαρκτές διαφορές;;;

 Οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν τη φράση «κρείττον του λαλείν το σιγάν» και συχνά προτιμούσαν την ‘’αιδήμονα σιωπή’’. Στο αρχαίο θέατρο όταν δεν είχαν κάτι  σοβαρό να πουν ή συναντούσαν δυσκολίες ‘’εμφάνιζαν τον από μηχανής Θεό’’. Στην περίπτωσή μας ίσως αντί του από μηχανής θεού δεν απομένει να εμφανιστούν οι νέοι παλικαράδες.

Αυτά τα ολίγα για σήμερα, αφού η όλη κατάσταση της υγείας μου δεν μου επιτρέπει περισσότερα. Προτείνω στους ασκόπως  φωνασκούντες  να εμπνευστούν από τους στίχους παλιού γνωστού  άσματος: ‘’ κανείς δεν ξέρει τι να πει, τα λέει όλα η σιωπή’’ και να σιωπήσουν πια όχι μόνο για το καλό της χώρας αλλά και στους εαυτούς τους.      Αντώνης