ΗΘΕΛΑ ΝΑΜΟΥΝ ΙΚΑΡΟΣ
Μην ανησυχείτε δεν είμαι
τρελός, να φαντάζομαι τα κατορθώματα ενός σύγχρονου πιλότου. Είμαι απλά ένας
υπερώριμος γέρος με σώας μόνο τας φρένας και δεν παραπονιέμαι ποτέ για ό,τι μου
συμβαίνει. Μπορώ τουλάχιστον να λογίζομαι και να συλλογίζομαι το πλούσιο παρελθόν το οποίο η ζωή με αξίωσε να βιώσω τα χειρότερα
[πολέμους, πείνα και θάνατο] και τα καλύτερα, ‘’ων ουκ έστιν αριθμός.
Όταν δηλώνω Ίκαρος, δεν εννοώ πιλότος οποιουδήποτε
αεροπλάνου, αλλά ο Ίκαρος της μυθολογίας μας, ο γιός του Δαιδάλου, ο οποίος
κατασκεύασε φτερά από κερί , για να αποδράσουν από τον Λαβύρινθο της Κρήτης. Τη
συνέχεια την ξέρετε, αφού η περιέργεια και η νεανική ορμή, οδήγησαν τον Ίκαρο
κοντά στο Ήλιο, που έλιωσε τα κέρινα
φτερά του και έπεσε στο Ικάριο πέλαγος που πήρε το όνομά του.
Για μένα είναι αλλιώτικος ο
σκοπός, με μοναδικά κοινά στοιχεία να αποδράσω και εγώ από τον δικό μου
‘’Λαβύρινθο’’ και να πέσω στη θάλασσα.
Δεν επιδιώκω ούτε και δικαιούμαι να διαιωνίσω το όνομά μου – που δεν σημαίνει
τίποτα και χάνεται με τον θάνατο .
Είχα ένα όνειρο ζωής, όσον καιρό ψάρευα, με
κάθε καιρό, μετά τη συνταξιοδότησή μου, να
χαθώ στην πελώρια αγκαλιά της θάλασσας. Δεν θα έπεφτα μόνος και λάβαινα όλα τα μέτρα μου, ήθελα
όμως να με κερδίσει, δείχνοντάς μου και τη δική της αγάπη. Τελικά φαίνεται ότι δεν μπόρεσε ή, και να μην
ήθελε. Είναι αυτά που λένε τα παιχνίδια της ζωής, οπότε εγώ είμαι υποχρεωμένος
να πιω το πικρό ποτήρι μέχρι τέλους. Δεν με τρομάζει όμως, έχω περάσει και
χειρότερα και ας μη μου φαίνεται. Αντώνης
Σημείωση: Λόγω των προβλημάτων μου το παρόν μου πήρε
τρεις ημέρες.
.png)