ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ

 

           ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ  28^ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

 

Η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί την επέτειο του ΟΧΙ του Ελληνικού λαού, δια στόματος Ι. Μεταξά, στο τελεσίγραφο του Ιταλού Πρέσβη και την είσοδό μας στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η παρέλαση καθιερώθηκε το 1944 και έγινε ενώπιον του τότε  Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου.

‘Έζησα τη δύνη του πολέμου, 6χρονο αγόρι και   είδα τον πατέρα μου να μας αποχαιρετά με ένα απλό, ‘’γεια σας’’ και να τρέχει στο δρόμο για το Αλβανικό μέτωπο, χωρίς να στρέψει το βλέμμα του πίσω. Γύρισε πίσω με απόξεση των πελμάτων του λόγω κρυοπαγημάτων και δεν δέχτηκε ποτέ να ζητήσει αποζημίωση για το καθήκον του προς την πατρίδα. Τη συνέχεια την έχω διηγηθεί πολλές φορές σε προηγούμενα δημοσιεύματά μου. Δυστυχία, πείνα, ανέχεια και δίπλα μας ερείπια και νεκροί. Νεκροί όμως που έπεσαν για να κρατήσουν τη χώρα μας  ελεύθερη.

Κάποιοι από τους στρατιώτες επέστρεψαν – τραυματίες οι περισσότεροι – για τους λοιπούς όμως δεν υπήρξε έλεος και κάποιοι  χάθηκαν στο μέτωπο. Γι’ αυτούς τους τελευταίους, το μόνο που μπορούσε να γίνει ήταν να συμπεριληφθεί  η μνήμη τους στο κενοτάφιο του μνημείου του  άγνωστου στρατιώτη που είχε δημιουργηθεί με πρόταση του δικτάτορα Πάγκαλου  τη δεκαετία του 1930. Η έμπνευση για το μνημείο προέρχεται από το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη μέσα στο αβαείο του Γουέστμινστερ του Λονδίνου και το αντίστοιχο μνημείο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι. Και τα δυο μνημεία σε αντίθεση με το ελληνικό κενοτάφιο, έχουν θαμμένους, μη αναγνωρισμένους στρατιώτες που έπεσαν σε μάχες του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.

Τώρα, με όλες αυτές τις μνήμες, κάθε σώφρων άνθρωπος γνωρίζει πολύ καλά ποιοι έχουν δικαίωμα συμπερίληψης και ενδεχόμενης αναγραφής των ονομάτων τους στο κενοτάφιο και τους πέριξ  αυτού χώρους, με μόνους φύλακες,  τιμής ένεκεν, τους Τσολιάδες μας.

 Η προσθήκη αναγραφής ονομάτων  των θυμάτων, σιδηροδρομικών, αυτοκινητιστικών και άλλων δυστυχημάτων,  πέραν του αδιαχώρητου, θα αποτελούσε και ασέβεια προς εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά της πατρίδας.

Για τους γονείς των θυμάτων μπορεί να δικαιολογηθεί και μια ενδεχόμενη υπερβολή στις απαιτήσεις τους, για τους πολιτικούς μας όμως, που οφείλουν να γνωρίζουν τους μοναδικούς συμβολισμούς του μνημείου, οι πράξεις και τα λόγια τους αποτελούν σαφή και καταδικαστέα βεβήλωση του ιερού μνημείου και αυτό δεν πρέπει να μείνει ανεξέλεγκτο. Προφανώς δεν υπάρχει συσχετισμός των ενδεχόμενων αιτιάσεων για τυχόν  υπόλογους του δυστυχήματος των Τεμπών με το θέμα του μνημείου. Το θέμα ανεύρεσης και του καταλογισμού ευθυνών στους οποιουσδήποτε υπεύθυνους, αποτελεί αποκλειστικό δικαίωμα της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, όπως συμβαίνει και στις λοιπές πολιτισμένες δημοκρατικές χώρες. Στο θέμα καταλογισμού της ευθύνης στους υπεύθυνους, είναι αλληλέγγυος όλος ο Ελληνικός λαός

Θερμές ευχές σε όλους για την ιερότητα της ημέρας , με την ελπίδα όχι δεν θα συνεχιστεί περαιτέρω  βεβήλωση των ιερών και οσίων  της πατρίδας μας.

Αντώνης