ΚΟΜΟΡΡΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΚΟΝΤΟΜΝΗΜΟΝΕΣ

 

                ΚΟΜΠΟΡΡΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΚΟΝΤΟΜΝΗΜΟΝΕΣ

                           

 

 

Θα αρχίσουμε και πάλι με την ερμηνεία των λέξεων του τίτλου, προσπαθώντας παράλληλα να κρατήσουμε ζωντανές λόγιες λέξεις και εκφράσεις της γλώσσας μας – που τείνει να χάσει κάθε σχέση της με εκείνη των προγόνων μας  -  και αποτελεί τη σημαντικότερη ίσως απόδειξη της εθνικής μας ύπαρξης.

Κομπορρήμονες είναι οι άνθρωποι που κομπάζουν, περιαυτολογούν, καυχιούνται ή μιλούν με αλαζονεία και υπεροψία,  λέγοντας συχνά «παχιά λόγια» χωρίς αντίκρισμα. Είναι οι σύγχρονοι ‘’ ξερόλες’’, που δήθεν κόπτονται για το καλό μας, που εμείς οι ανόητοι το αγνοούμε.

Ετυμολογία: Προέρχεται από το κόμπος (κομπασμός, το καύχημα, η αλαζονεία) + ῥῆμα.

Κοντομνήμονες είναι εκείνοι που έχουν ασθενή ή επιλεκτική μνήμη, δηλαδή όσοι ξεχνούν γρήγορα ή κάνουν πως δεν θυμούνται  γεγονότα, καταστάσεις ή υποσχέσεις. Προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων κοντός  και μνήμη, γιατί και η μνήμη έχει το δικό της ‘’ανάστημα’’ .

Στον σύγχρονο  και δημόσιο λόγο – ιδιαίτερα στη χώρα μας - η λέξη χρησιμοποιείται συχνά μεταφορικά ή με επικριτική και σκωπτική  διάθεση και κυρίως  όσον αφορά τα ‘’κόμματα’’. Χρησιμοποιείται για να περιγράψει  ανθρώπους που κυβέρνησαν τη χώρα, που ξεχνούν γρήγορα τα λάθη, τις υποσχέσεις ή τα πεπραγμένα τους.

Οι λαϊκιστές , υπόσχονται τα πάντα, τα οποία ξεχνούν,  όταν ’’έλθουν εν τη βασιλεία τους’’!!! Βασική επιδίωξη των περισσότερων είναι να εξασφαλίσουν τα ψηφουλάκια και κάτι θα βρεθεί για να ξεγελάσουν τους εύπιστους ή να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα και γαία πυρί μιχθήτω. Η πλήρης αρχαία φράση είναι ‘’ εμού θανόντος γαία μειχθήτω πυρί’’. Δηλαδή αν εγώ φύγω από τη ζωή [ φυσική ή πολιτική], ας καούν  τα πάντα.

 Τελικά οι πλανηθέντες ψηφοφόροι, θύματα της δικής τους επιλογής ,  αναγκάζονται να αποδεχτούν – συνήθως  κατόπιν εορτής - τη   μέθοδο  των αρχαίων Σπαρτιατών, έναντι των φίλων και συμμάχων  τους Κλαζομενίων, για να σώσουν τη ‘’φιλία’’ τους και τα προσχήματα. Ο σχετικός μύθος αναφέρει:

Κάποτε, Πρέσβεις [Ας πούμε σαν την κυρία Γκίλφοιλ] από τις Κλαζομενές (μια πλούσια ιωνική πόλη της Μικράς Ασίας και σύμμαχο της Σπάρτης) την επισκέφθηκαν επίσημα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους, οι Κλαζομένιοι Πρέσβεις συμπεριφέρθηκαν με μεγάλη αλαζονεία και χυδαιότητα.

Οι Σπαρτιάτες Έφοροι, τηρώντας τα προσχήματα, αντί να οργιστούν ή να τους τιμωρήσουν , δεν έδωσαν συνέχεια και διέταξαν τον δημόσιο κήρυκα να φωνάζει την ειρωνική φράση: «ἔξεστι Κλαζομενίοις ἀσχημονεῖν». Με άλλα λόγια, θεώρησαν μάταιο να ζητήσουν καλούς τρόπους από ανθρώπους που δεν τους διέθεταν, νομιμοποιώντας την αγένειά τους με ειρωνικό τρόπο. Προσοχή, γιατί στη χώρα μας τελευταία συχνά συναντάμε ‘’Κλαζομένιους’’  και αποτελεί θέμα του καθενός μας να τους ανακαλύψει και να γίνει ο δημόσιος κήρυκας που θα τους αποκαλύψει.   Αντώνης