ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΕΣ, ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΤΡΕΛΑ

 

                            ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΕΣ ,ΨΕΥΔΗ  ΚΑΙ ΤΡΕΛΑ

 

 

 

Αρχίζω με μια παροιμία που  λέει ‘’όταν τσακώνονται τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια’’ και εν καιρώ πολέμου των μεγάλων,  οι μικροί οφείλουν να αναζητούν στηρίγματα [χωρίς τυμπανοκρουσίες], για να μην έχουν την τύχη των βατράχων.

Ερμηνεύοντας τον τίτλο, σημειώνω ότι οι αμετροέπειες και τα ψεύδη αποτελούν  βασικό στοιχείο του λαϊκισμού και υποκατάστατο της έλλειψης επιχειρηματολογίας, των ασχολούμενων με τα κοινά. Με τρομάζει το γεγονός ότι η  πρακτική αυτή,  δεν περιορίζεται μόνο στα ‘’αντισυστημικά’’ Κόμματα , αλλά τείνει να επεκταθεί και σε εκείνα που ‘’ανήκουν’’ στο αποκαλούμενο δημοκρατικό τόξο.

Ο πόλεμος συγκεντρώνει και τους τρεις χαρακτηρισμούς, και οι πολεμοχαρείς   αποτελούν    τα αντιπροσωπευτικότερα  δείγματά τους. Δημόσιες  κρίσεις μπορούν  να  κάνουν όσοι δεν  μετέχουν στα κοινά ,δεν επιτρέπεται όμως να τις κάνουν , όσοι εκπροσωπούν, καθοιονδήποτε τρόπο τη χώρα. Στο πνεύμα αυτό ίσως ήταν και η δήλωση του Πρωθυπουργού ότι όποιος Αρχηγός Κόμματος, επιθυμεί να ενημερωθεί, μπορεί να τον επισκεφθεί κατ’  ιδίαν.

 Ακούστηκε πολλές φορές επικριτικά ο όρος μυστική διπλωματία, μα η διπλωματία μέχρι να γνωστοποιηθούν τα αποτελέσματά της, είναι από τη φύση της ‘’μυστική’’. Όλα αυτά αποτελούν μια αναγκαία εισαγωγή  στο θέμα μας και ίσως ένα απαραίτητο μαθηματάκι για κάθε  δημόσιο παράγοντα που μετατρέπεται σε  δημόσιο κήρυκα.

Διανύουμε μια παράξενη  εποχή, με κυρίαρχο γνώρισμα την  υποτιθέμενη παγκοσμιοποίηση. Δεν ξέρω  που απέβλεπαν οι δημιουργοί της αλλά, εκ του αποτελέσματος προκύπτει  ότι αντί να μοιραστούμε τα ενδεχόμενα κοινά οφέλη, μετατρέψαμε την υφήλιο απλά σε μια γειτονιά. Εκεί βρίσκει κανείς  τους  μικρούς και ανίσχυρους που  υφίστανται τα δεινά και τον παραλογισμό των πολέμων, τους μεγάλους  να έχουν  αποφασιστική άποψη επί παντός επιστητού και τους  αοριστολογούντες λαικίζοντες ‘’μικρομέγαλους’’, που ενίοτε θυμίζουν το περιβόητο ΄΄αγάντα Ρόμελ’’ για να επωφεληθούν.

Οι τελευταίοι  είναι πολλοί και διάφοροι και με τον λαϊκισμό τους, προσπαθούν να μας πείσουν ότι κατέχουν και την μία και μοναδική αλήθεια και ότι μπορούν   να βγάλουν την χώρα μας από το  σημερινό ‘’αδιέξοδο’’. Ψεύδονται συνειδητά και μιμούνται  τις  αμετροέπειες του ‘’μεγάλου’’  [κατά τη λαϊκή έκφραση της πιάτσας], τον οποίο φυσικά αντιπαθούν. Κάποιοι ακραίοι μάλιστα  αντιμετωπίζουν τη γενικότερη ανωμαλία ως Μάννα εξ ουρανού,[που  σημαίνει  το φαγητό που, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο Θεός έδωσε στους Εβραίους στην έρημο για να επιβιώσουν. Σημειώνω ότι η  αναφερόμενη ‘’έρημος’’  έχει πλέον  μετατραπεί σε ένα σύγχρονο   ‘’κήπο της Εδέμ’’, που παράγει τα πάντα.

Θα ήθελα να ρωτήσω τους αμετροεπείς λαϊκιστές, αν έχουν σκεφθεί, στα πλαίσια της ‘’ προοδευτικής’’ τους  διακυβέρνησης, ποιος θα προσέτρεχε σε άμεση βοήθεια στην Κύπρο, όπως συνέβη πρόσφατα;;; Ελπίζω ότι είναι καιρός πια να ξεχάσουμε τα συνθήματα  ΄΄ΕΟΚ και ΝΑΤΟ’’ και άλλα σχετικά. Κάθε χώρα οφείλει να μετέχει των διεθνών Οργανισμών και να αναζητεί στηρίγματα για το δικό της συμφέρον . Οι βάσεις στην Κύπρο αποτελούν βρετανικό έδαφος, σαν αποτέλεσμα συμφωνιών, ενώ Ιρανικοί πύραυλοι εκτοξεύτηκαν και σε  φίλιες χώρες, ακόμα και στην γείτονα και φίλη Τουρκία.

 Δεν θέλω να πω ότι οι προηγούμενες εποχές ήταν διαφορετικές, αλλά τώρα που τα σύννεφα του πολέμου έφθασαν και στη γειτονιά μας,   οφείλουμε να προσέχουμε τι λέμε και τι κάνουμε και να μονιάσουμε  μεταξύ μας, αφήνοντας  κατά ‘’ μέρος τα ‘’νταηλίκια’’. Ο ιστορικός μας του 5ου π.Χ. αιώνα Θουκυδίδης  έλεγε  ‘’τοῦ δὲ πολέμου οἱ καιροὶ οὐ μενετοί’’ [ δηλαδή στον πόλεμο οι ευκαιρίες δεν περιμένουν], ας κάνουμε λοιπόν  κάτι πριν  είναι πολύ αργά.

 Το τελευταίο βέβαια γίνεται σαφέστερο και με  την άποψη του Ιράν και των  διάσπαρτων τρομοκρατικών ομάδων του, που διακηρύσσουν ανοιχτά, ότι επιθυμούν να εξαφανίσουν το Ισραήλ.  Αυτό  με τη σειρά του υπερασπίζεται το  υπαρξιακό του δικαίωμα , με τα μέτρα που νομίζει προσφορότερα, αδιαφορώντας  για τη συμμετρικότητά τους. . Στον  παραλογισμό του πολέμου, ποιος μπορεί  να επιβάλει μέτρα  εναντίον εκείνων που αμφισβητείται η ύπαρξή τους;;;  

Θα κλείσω, χωρίς περαιτέρω σχόλια, με τον τίτλο ενός σπουδαίου τραγουδιού  του Κώστα Χαντζή, σε στίχους της Σώτιας Τσώτου, ‘’της γειτονιάς μας ο τρελός όλα ανάποδα τα βλέπει ‘’  και ας το αποδώσει ο καθένας  εκεί που νομίζει, εκτός από μένα που περιορίζομαι απλώς να καταγράφω τα γεγονότα!!!!!!    Αντώνης