ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

 

                                          

Στο παρόν θα ασχοληθούμε αποκλειστικά με την αληθινή, απεριόριστη και  ανιδιοτελή αγάπη και όχι με συνώνυμους χαρακτηρισμούς που της μοιάζουν μεν αλλά δεν την αντιπροσωπεύουν. Κάθε άλλη μορφή της  δεν απορρίπτεται αλλά,   δεν μπορεί να την αναπληρώσει. Υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις μεγάλων ερώτων, με άδοξο τέλος, ίσως γιατί δεν κατάφεραν ποτέ να κάνουν το αίσθημά τους συναίσθημα, που δίνει ενδιαφέρον για τη συνέχιση της οποιασδήποτε ζωής  τους,  μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος. Το τελευταίο είναι  όριο αξεπέραστο  , αλλά  παραμένει σαν ελπίδα για εκείνους που μένουν.

Το λαϊκό ελληνικό τραγούδι, που εκφράζει με σαφήνεια  τα πραγματικά βιώματα των ανθρώπων – όπως έκανε και ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος – μας έχουν δώσε  αμέτρητα  σαφή δείγματα αληθινής αγάπης .

Εντελώς τυχαία συγκρατώ το ρεφραίν, ενός τραγουδιού σε στίχους του Μανώλη Ρασούλη , που  επαναλαμβάνει στο ρεφραίν τη γνωστή φράση:  ‘’Οι κυβερνήσεις  πέφτουνε μα η αγάπη μένει’’. Για μεν τις κυβερνήσεις δεν υπάρχει ανησυχία , αφού υπάρχει σαφής  νομική πρόβλεψη για την σύντομη επαναφορά τους, ποια νομοθετική όμως πράξη μπορεί να επαναφέρει την αγάπη;;;. Αυτός είναι ίσως  ο λόγος που ο στιχουργός  αποφάνθηκε υπέρ της παραμονής  της,

Η  Εκκλησία μας επικαλείται ‘’τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών’’. Ο Χριστός όμως μας προτρέπει να μη ζητάμε πολλά, διότι ‘’ ενός έστι χρεία’’, και η άδολη και αληθινή αγάπη μας καλύπτει  απόλυτα.

Εδώ όμως έρχεται η αρχαία ελληνική φιλοσοφία, με τη

τη ρήση  του Ηράκλειτου “Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ’αυτό μένειν“, που σημαίνει, όλα είναι ρευστά και τίποτα δεν μένει το ίδιο. Αυτό όμως είναι κάτι άλλο και δεν αφορά την αγάπη που - αν υπάρχει - δεν αλλάζει αλλά παραμένει ίδια από την αρχή ως το τέλος της.  Ο Ηράκλειτος εξέφρασε την άποψή του, με το παράδειγμα ενός  ποταμού: «ουδείς στην ιδίαν ροήν, ημίν αύτοίς εις τον αυτόν ποταμόν» (κανείς δεν μπαίνει δύο φορές στον ίδιο ποταμό). Αυτό συμβαίνει επειδή η ροή του ποταμού είναι συνεχής , όπως  τα περισσότερα πράγματα κι γεγονότα στην εποχή μας. Αλλάζουν όλα γύρω μας, αλλάζει ο κόσμος ολόκληρος κατά τις βουλές λίγων και ίσως αφελών , ανόητων ή καιροσκόπων, ενώ η αγάπη είναι    βέβαιο ότι δεν βλάπτει κανένα, εκτός ίσως εκείνους που έχουν στόχο στη ζωή τους ,το προσωπικό τους όφελος και  κίνητρο το μίσος.

Η αγάπη είναι συναίσθημα έντονης στοργής και  προσωπικής αφοσίωσης. Δεν μπορεί να προσδιοριστεί  επακριβώς αφού είναι δύσκολο να εκφρασθεί με λέξεις. Η προσωπική μου άποψη  είναι ότι ‘’αγάπη είναι να αγαπάς, χωρίς να απαιτείς κάποια , ανταπόκριση, γιατί αυτό την καθιστά  συναλλαγή . Αν όμως , υπάρξει αυθόρμητη και άδολη ανταπόδοση,  οδηγεί ‘’στον έβδομο ουρανό’’. Στη φιλοσοφία, η αγάπη είναι αρετή που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια,  συμπόνια και στοργή και βρίσκεται στο κέντρο πολλών θρησκειών,  που μαρτυρούν ότι, «ὁ Θεός αγάπη ἐστίν.

  Κύριος εχθρός της αγάπης είναι η αμφισβήτηση  και εν πολλοίς η προκατάληψη, που , στην υλιστική εποχή μας, εμποδίζουν τον αποδέκτη ,  να τη χαρεί  . Στην προκειμένη περίπτωση καθίσταται αδύνατη και εμποδίζεται κάθε δυνατότητα προσφοράς, συμπόνιας και στοργής , σε άτομα που αγαπάς άδολα και αληθινά  και είναι αποδεδειγμένο ότι το χρειάζονται και  τα ίδια αλλά , κάποιοι λόγοι τα εμποδίζουν  να την αποδεχθούν.

Θα σταματήσω εδώ για  να αποφύγω οποιεσδήποτε εικοτολογίες, που μπορεί να παρεξηγηθούν, παρά να βοηθήσουν, γιατί είμαι εμπειρικός και δεν μπορώ, ούτε δικαιούμαι να προτείνω λύσεις που ο ίδιος δεν κατέχω.      Αντώνης