Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

 

               Η ‘’ΘΕΩΡΙΑ’’ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

     ΜΕ ΒΑΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΟΥ ΒΙΩΜΑΤΑ

 

 

Αρχίζω με τη διαπιστωμένη αλήθεια ότι δεν πρόκειται  καν για θεωρία αλλά για  πραγματικότητα, με μικροδιαφορές μεταξύ τους. Τα δύο άκρα  δηλώνουν φανατικοί κρατιστές, ενώ πρόκειται για μια μορφή πατριδοκαπηλίας, με πρώτους διδάξαντες τους Χίτλερ και Στάλιν, που την επέβαλαν με τη βία.

 Δεν είναι ιδεολογίες αλλά ιδεοληψίες που  πιστεύουν στον ολοκληρωτισμό και  αποτελούν  πολιτικό δόγμα που υποστηρίζει την ενεργό και κεντρική παρέμβαση,στον έλεγχο και εποπτεία του κράτους στην κοινωνική και κυρίως στην οικονομική ζωή, στον σχεδιασμό της παραγωγής, στις δημόσιες υπηρεσίες και στη φορολογία.   Σύμφωνα με θεωρητικούς όπως ο Μαρξ και μεταγενέστεροι στοχαστές,  δικαιολογούν  την ‘’εξουσία ή τα συμφέροντα μιας κυρίαρχης ομάδας ‘’.

Πριν επιχειρηματολογήσω κατά των στρεβλών και ψευδών απόψεων των δύο άκρων , θα κάνω μια  αναδρομή στα προσωπικά μου βιώματα, που έζησα στην πράξη τα δυο συστήματα, για να μην αφήσω καμιά αμφιβολία για τις τεκμηριωμένες απόψεις μου.

Είμαι γέννημα – θρέμμα του Β’ παγκοσμίου πολέμου, της πείνας και του αδελφοκτόνου εμφυλίου που μας αποτελείωσε. Συνέχισα να βιώνω τα δεινά της αιματοχυσίας και μετά την απομάκρυνση των κατακτητών, γιατί κάποιοι εξουσιομανείς, όταν βρέθηκαν εκτός ‘’νυμφώνος’’ με την μοιρασιά της Γιάλτας, θέλησαν να ‘’κατακτήσουν’’ τη χώρα με τη γνωστή μέθοδο που επιβλήθηκαν στις Ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, τις οποίες απελευθέρωναν οι Ρώσοι και εγκαθιστούσαν κομμουνισμό. Οι άλλοι  [δοσίλογοι και συνεργάτες των Γερμανών], ‘’ενεργούσαν στα μουλωχτά’’, γιατί  είχαν λερωμένη τη φωλιά τους.

Στα νεανικά μου χρόνια [που  όλα τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά], είδα με τα παιδικά μου μάτια,  συχνές αυτοκινητοπομπές   ανταρτών και ταγματασφαλιτών να διέρχονται από το κέντρο της πόλης με καρφωμένα σε πασσάλους κομμένα  κεφάλια αντιπάλων τους. Συχνά τα βράδια, οι πρώτοι έμπαιναν για ‘’πλιάτσικο’’ και άλλα χειρότερα.

Στα γυμνασιακά μου χρόνια - λόγω ανέχειας – τα καλοκαίρια δούλευα στις οικοδομές και τα ακούσματα εκεί με ώθησαν να διαβάσω Μαρξ και Έγκελς, ερχόμενος πιο κοντά στη θεωρία.

Για να σπουδάσω στην Αθήνα υπέβαλα αίτηση να υπηρετήσω στο Λιμενικό Σώμα, αλλά με απέρριψαν ‘’οι κρατούντες ‘’ ως ‘’αριστερό’’. Με την  αυθόρμητη  μεσολάβηση κομματάρχη της περιοχής – που δεν με είχε στα ‘’κιτάπια’’ του, κατατάγηκα εθελοντής 5ετούς υποχρέωσης στον Στρατό, ώστε  παράλληλα να σπουδάζω και να μαθαίνω ξένες γλώσσες και το 1958 μπήκα στο Υπουργείο Εξωτερικών.

 Πρώτο μου  πόστο για 6 χρόνια η Γιουγκοσλαβία του Τίτο. Εκεί γνώρισα τον κομμουνιστή Διοικητή του Μπούλκες, ονόματι Παπαδάτο, Συνταγματάρχη στον Γιουγκοσλαβικό Στρατό και εκδότη του περιοδικού διεθνείς      σχέσεις, που μου έμαθε    οδήγηση αλλά και πολλά προσωπικά του για την ‘’Πηγάδα΄΄ και άλλα σχετικά. Η τελευταία περιοχή είναι γνωστή για τις ‘’σφαγές’’ της.

Επόμενο πόστο μου υπήρξε η Πράγα, που συνέπεσε με την  Άνοιξη του Ντούμπτσεκ και την Σοβιετική εισβολή- που το ΚΚΕ και το ΑΚΕΛ έσπευσαν να αναγνωρίσουν. Οι Τσέχοι πατριώτες μας ‘’πέταξαν οικογενειακώς  από το ξενοδοχείο  , με ένα τρίχρονο παιδί. Εκεί ήταν το τέλος. Από σεβασμό στο ΚΚΕ γιατί αγωνίστηκε ‘’και αυτό’’ κατά των κατακτητών, όπως όλοι οι Έλληνες, δεν έγινα αντικομουνιστής, αλλά  γνωρίζω τη θεωρία και πράξη του Κόμματος  και αγανακτώ όταν τα  στελέχη του – που έχουν μείνει στη θεωρία μόνο- προβάλλουν  στρεβλά και επιλεκτικά στοιχεία  του, για να πείσουν για το αντίθετο. Το ίδιο ισχύει και για το έτερο άκρο των φασιστοειδών, αφού δεν γνώρισαν τον φασισμό.  Τους πρώτους, μια ινκόγκνιτο μικρή διαμονή στη Β. Κορέα θα τους πείσει, για τους άλλους έχουν απομείνει ελάχιστα δείγματα και είναι υπό ‘’δημιουργία νεώτερα’’. Υπάρχουν κάποιοι χρυσαυγίτες και αρκετοί μιμητές τους στην Ευρώπη, που κάνουν τα πάντα για την εκκόλαψη του αβγού του φιδιού.

Για λόγους δεοντολογίας θα προσθέσω ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής [και καλά έκανε] νομιμοποίησε το ΚΚΕ, γιατί η ελευθερία είναι προϋπόθεση της Δημοκρατίας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου τους έδωσε συντάξεις [συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του εμφυλίου], για τους δικούς του λόγους. Για τους ίδιους  λόγους δεοντολογίας παραθέτω επίσης και τις θέσεις του ΚΚΕ, ώστε να κριθούν ισότιμα:

 Το ΚΚΕ απορρίπτει τη θεωρία των «δύο άκρων» ως μια βαθιά ανιστόρητη, επικίνδυνη και αντιδραστική κατασκευή.

Οι βασικές θέσεις και επιχειρήσεις του ΚΚΕ εναντίον αυτής της θεωρίας συνοψίζονται στα εξής σημεία:

·              Εξίσωση του κομμουνισμού με τον φασισμό/ναζισμό: Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η θεωρία αυτή επιχειρεί τεχνητά να εξισώσει τον κομμουνισμό με το τέρας του ναζισμού-φασισμού. Για το ΚΚΕ, ο φασισμός είναι γέννημα-θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος, ενώ ο κομμουνισμός παλεύει για την ανατροπή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Ιδεολογικό στήριγμα της Ε.Ε. και του αντικομμουνισμού: Το ΚΚΕ καταγγέλλει ότι η θεωρία των δύο άκρων αποτελεί επίσημη ιδεολογική γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία χρησιμοποιείται για να δικαιολογηθεί ο αντικομουνισμός, οι απαγορεύσεις κομμουνιστικών κομμάτων και συμβόλων σε χώρες της Ευρώπης, καθώς και η ποινικοποίηση των λαϊκών αγώνων.

·              Απόκρυψη των πραγματικών αιτιών της κρίσης και της βίας: Σύμφωνα με το ΚΚΕ, η θεωρία αυτή αποσκοπεί στο να συγκαλύψει ότι η βία, οι κρίσεις, οι πόλεμοι και ο φασισμός πηγάζουν από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και το κράτος του, βαφτίζοντας «άκρα» όσους αμφισβητούν την κυρίαρχη αστική πολιτική.

·              Ανιστόρητος χαρακτήρας: Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι η θεωρία αγνοεί την πραγματική ιστορική συμβολή των κομμουνιστών στην αντιφασιστική νίκη των λαών (με εκατομμύρια νεκρούς στα πεδία των μαχών και την αντίσταση κατά του Άξονα), βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι τους θύτες (ναζιστές) με τα θύματα και τους πρωτεργάτες της συντριβής τους (κομμunistές).

Κλείνω με μια τελευταία δημόσια δήλωση του ηγέτη του ΚΚΕ, όταν ρωτήθηκε για τις ακρότητες της Γαλλίας, ότι η ΚΝΕ  έχει ήδη αποστείλει αντιπροσωπεία της!!! Αντώνης

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αταλάντη Λοκρίδας, T.K. 35200, Φθιώτιδα, Greece
Γράφω για να εξωτερικεύσω προσωπικές μου σκέψεις και να μοιραστώ εμπειρίες και γεγονότα που βίωσα προσωπικά στη μακρόχρονη υπηρεσιακή και ιδιωτική μου διαδρομή.